மராத்திய கூட்டமைப்பு
17ஆம் நூற்றாண்டில் தக்காணப் பகுதியில் சிவாஜி (Shivaji) நிறுவிய மராத்திய அரசு, பின்னர் பேஷ்வாக்களின் (Peshwas) தலைமையில் ஒரு கூட்டமைப்பாக (Confederacy) வளர்ந்து, 18ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் பெரும்பகுதியில் செல்வாக்கு செலுத்தியது. முகலாயப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வளர்ந்த மிக முக்கியமான இந்திய சக்தி இதுவே.
அடிப்படைக் கருத்துகள் (Basic Concepts)
- பேஷ்வா (Peshwa): மராத்திய அரசின் பிரதம மந்திரி; பின்னர் உண்மையான நிர்வாகத் தலைவர் ஆனார்.
- சௌத் (Chauth): நிலவருவாயில் கால் பங்கு (25%) வசூலிக்கும் வரி.
- சர்தேஷ்முகி (Sardeshmukhi): கூடுதலாக 10% வசூலிக்கப்பட்ட வரி.
சிவாஜி (Shivaji, 1627/30–1680)
மராத்திய அரசின் நிறுவனர். 1674-ல் ராய்கட் (Raigad) கோட்டையில் "சத்ரபதி" (Chhatrapati) எனும் பட்டத்துடன் முடிசூட்டிக்கொண்டார். முகலாயப் பேரரசர் அவுரங்கசீப்பை எதிர்த்துப் போரிட்டார். அவரது நிர்வாகத்தில் அஷ்ட பிரதான் (Ashta Pradhan) எனும் எட்டு அமைச்சர் குழு உதவியது. கொரில்லாப் போர் முறையில் (Guerrilla Warfare) வல்லவர்.
பேஷ்வாக்களின் காலம் (The Peshwa Era)
சிவாஜியின் வழித்தோன்றல்களுக்குப் பிறகு, பாலாஜி விஸ்வநாத் (Balaji Vishwanath) காலத்திலிருந்து பேஷ்வாக்கள் உண்மையான ஆட்சியாளர்களாக மாறினர். முதலாம் பாஜிராவ் (Bajirao I, 1720–1740) மராத்திய அதிகாரத்தை வடக்கே விரிவுபடுத்தினார். இக்காலத்தில் சிந்தியா (Scindia), ஹோல்கர் (Holkar), கெய்க்வாட் (Gaekwad), போன்ஸ்லே (Bhonsle) ஆகிய தலைவர்கள் தனித்தனிப் பகுதிகளை ஆண்டதால் இது "கூட்டமைப்பு" ஆனது.
நிர்வாகம் (Administration)
சிவாஜியின் நிர்வாகத்தில் அஷ்ட பிரதான் எனும் எட்டு அமைச்சர்கள் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர்:
- பேஷ்வா (Peshwa): பிரதம மந்திரி, பொதுநிர்வாகம்.
- அமாத்யா / மஜும்தார்: நிதி மற்றும் வருவாய்.
- சேனாபதி (Senapati): படைத் தளபதி.
- சுமந்த் / தபீர்: வெளியுறவுத் துறை.
வருவாயில் சௌத் (Chauth — 25%) மற்றும் சர்தேஷ்முகி (Sardeshmukhi — 10%) ஆகிய வரிகள் முக்கியமானவை. கொரில்லாப் போர் முறையும் (Guerrilla Warfare) கோட்டை அமைப்பும் மராத்திய இராணுவ பலத்தின் அடிப்படை ஆகும்.
மூன்றாம் பானிபட் போர் மற்றும் வீழ்ச்சி (Third Battle of Panipat & Decline)
மூன்றாம் பானிபட் போர் (Third Battle of Panipat, 1761)-ல் ஆப்கானிய மன்னர் அகமது ஷா அப்தாலி (Ahmad Shah Abdali) மராத்தியர்களை படுதோல்வியடையச் செய்தார். இப்போரில் மராத்தியப் படையை சதாஷிவராவ் பாவ் (Sadashivrao Bhau) வழிநடத்தினார். இப்போர் மராத்திய விரிவாக்கத்திற்குப் பெரும் பின்னடைவாக அமைந்தது; வட இந்தியாவில் மராத்திய ஆதிக்கம் தளர்ந்தது. பின்னர் மூன்று ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்களில் (Anglo-Maratha Wars, 1775–1818) தோற்று, 1818-ல் கடைசிப் பேஷ்வா இரண்டாம் பாஜிராவ் (Baji Rao II) சரணடைந்ததுடன் மராத்திய அதிகாரம் முழுமையாக முடிவுக்கு வந்தது.
தேர்வுக் குறிப்புகள் (Exam Points)
| தலைவர் / நிகழ்வு | காலம் | முக்கியக் குறிப்பு |
|---|---|---|
| சிவாஜி | 1674 முடிசூட்டு | மராத்திய அரசின் நிறுவனர்; "சத்ரபதி" |
| பாலாஜி விஸ்வநாத் | 1713–1720 | முதல் பேஷ்வா; "இரண்டாம் நிறுவனர்" |
| முதலாம் பாஜிராவ் | 1720–1740 | வடக்கு விரிவாக்கம்; தோல்வியறியாத தளபதி |
| மூன்றாம் பானிபட் போர் | 1761 | அகமது ஷா அப்தாலியிடம் மராத்தியர் தோல்வி |
- மராத்திய அரசின் நிறுவனர் — சிவாஜி (பட்டம்: சத்ரபதி, 1674).
- மூன்றாம் பானிபட் போர் — கி.பி. 1761; மராத்தியர் vs அகமது ஷா அப்தாலி.
- சிவாஜியின் அமைச்சர் குழு — அஷ்ட பிரதான் (8 அமைச்சர்கள்).
- சிவாஜியின் தாய் — ஜீஜாபாய்; குரு — ராமதாஸ்.
- "சௌத்" மற்றும் "சர்தேஷ்முகி" — மராத்தியர் வசூலித்த வரிகள்.