காப்பிய இலக்கணம்

தமிழ் காப்பியத்திற்கு பொதுவான பண்புகள்: நீண்ட கதை, பல கதாபாத்திரங்கள், வீரம் அல்லது காதல் மையக் கருத்து, பல படலங்கள் (சருக்கங்கள்).

ஐம்பெருங்காப்பியங்கள்: சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, வளையாபதி, குண்டலகேசி என்பவை ஐந்து பெரும் காப்பியங்கள்.

ஐஞ்சிறுங்காப்பியங்கள்: நீலகேசி, சூளாமணி, உதயண குமாரகாவியம், யசோதர காவியம், நாககுமார காவியம் என்பவை ஐந்து சிறு காப்பியங்கள்.

காப்பியம் இயற்றும் முறையில் அவதாரிகை (முன்னுரை), நாட்டுப்படலம், நகரப்படலம், காடுகாண்படலம் போன்ற பாகங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.

கம்பராமாயணம் தமிழின் சிறந்த மகாகாப்பியங்களில் ஒன்று. வால்மீகியின் வடமொழி ராமாயணத்தை கம்பர் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

காப்பிய நாயகன் (Hero) சிறந்த குண நலன்கள் கொண்டவனாக இருக்க வேண்டும். தீரம், அன்பு, கொடை, நீதி போன்றவை நாயகனின் பண்புகள்.

காப்பியங்களில் உள்ளே உள்ள கதைகள் (உட்கதைகள்) முக்கிய கதையை வலுப்படுத்துகின்றன. இவை "உட்புகுந்த கதை" என்று அழைக்கப்படும்.

காப்பியங்கள் பொதுவாக ஆசிரியப்பா அல்லது விருத்தம் என்ற செய்யுள் வடிவங்களில் இயற்றப்படும்.

நவீன காலத்திலும் தமிழில் காப்பியங்கள் இயற்றப்படுகின்றன. சுப்பிரமணிய பாரதி, பாரதிதாசன் போன்றோரும் காப்பிய வடிவில் எழுதியுள்ளனர்.