இளந்தமிழே!

இளந்தமிழே!

கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்ரமணியம்

கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்ரமணியம் தமிழ் மொழியின் சிறப்பையும் பெருமையையும் போற்றி பல கவிதைகள் எழுதியவர். "இளந்தமிழே!" என்ற கவிதை தமிழ் மொழியின் வரலாற்று சிறப்பை கொண்டாடும் படைப்பாகும்.

கவிதையின் முக்கிய வரிகள்

கவிதையின் தொடக்க வரி: "எம்மருமைச் செந்தமிழே உன்னையல்லால் ஏற்றதுணை வேறுண்டோ" - தமிழ் மொழியே எங்களுக்கு வேறு துணை இல்லை என்று கவிஞர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

"பாண்டியரின் சங்கத்தில் கொலுவிருந்தாய்" - தமிழ் மொழி பாண்டிய மன்னர்களின் சங்கத்தில் (தமிழ்ச்சங்கத்தில்) பெருமையுடன் வீற்றிருந்தது என்று கவிஞர் போற்றுகிறார்.

இலக்கணக்குறிப்புகள்

பண்புத்தொகை

• செம்பரிதி = செம்மை + பரிதி (சிவந்த சூரியன்) - ஈறுபோதல் விதிப்படி "செம்மை" யிலுள்ள "மை" விகுதி நீங்கி "செம்" ஆகி "பரிதி"யுடன் சேர்கிறது.
• செந்தமிழ் = செம்மை + தமிழ் - செம்மையான தமிழ் என்று பொருள். இதுவும் பண்புத்தொகை.

அடுக்குத்தொடர்

• முத்துமுத்தாய் - "முத்து" என்ற சொல் இரண்டு முறை அடுக்கி வருவதால் இது அடுக்குத்தொடர். அழுத்தத்தையும் உணர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்த அடுக்குத்தொடர் பயன்படுகிறது.

வினையச்சம்

• சிவந்து - வினையடியில் "உ" விகுதி சேர்ந்து வருவது வினையச்சம். "சிவ" (வேர்) + "ந்து" = சிவந்து.

உருவகம்

• வியர்வை வெள்ளம் - வியர்வையை வெள்ளத்திற்கு உருவகப்படுத்தியுள்ளார். வியர்வை வெள்ளம் போல பெருக்கெடுக்கிறது என்று கூறாமல், வியர்வையே வெள்ளம் என்று கூறுவது உருவகம்.

புணர்ச்சி விதி

செம்பரிதி = செம்மை + பரிதி

விதி: ஈறு போதல் - "செம்மை" என்ற சொல்லில் "மை" என்ற விகுதி நீங்குகிறது. எஞ்சிய "செம்" என்பது "பரிதி"யுடன் சேர்ந்து "செம்பரிதி" ஆகிறது.

இது தொல்காப்பியம் கூறும் புணர்ச்சி விதிகளில் ஒன்றாகும்.

கவிதையின் சிறப்பு

இக்கவிதை தமிழ் மொழியின் தொன்மையை, சங்க காலத்திலிருந்து இன்றுவரை தமிழ் மொழி வாழ்வதை, தமிழர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையுடன் இணைந்திருப்பதை சிறப்பாக வர்ணிக்கிறது. கவிஞர் தமிழ் மொழியை தனது துணையாக, வழிகாட்டியாக போற்றுகிறார்.