திருக்குறள் – அடக்கமுடைமை (அதிகாரம் 13)
திருக்குறளில் அறத்துப்பால் பகுதியில் 13-ஆவது அதிகாரம் "அடக்கமுடைமை" ஆகும். அடக்கமுடைமை என்றால் கட்டுப்பாடு (restraint) அல்லது அடக்கம் (humility) என்று பொருள். திருவள்ளுவர் மனம், மொழி, மெய் ஆகிய மூன்றையும் அடக்குவதன் சிறப்பை இந்த அதிகாரத்தில் விளக்குகிறார்.
முக்கியமான குறள்கள்
குறள் 121:
"அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை
ஆரிருள் உய்த்து விடும்"
பொருள்: அடக்கம் தேவர்களுக்கிடையே சேர்க்கும்; அடக்கமின்மை அடர்ந்த இருளில் தள்ளும்.
குறள் 122:
"காக்க பொருளா அடக்கத்தை ஆக்கம்
அதனினூங்கு இல்லை"
பொருள்: அடக்கத்தை செல்வமாக பாதுகாக்க வேண்டும்; அதை விட சிறந்த செல்வம் வேறொன்றும் இல்லை.
அடக்கத்தின் மூன்று வகைகள்
- மனம் அடக்கம் – கெட்ட எண்ணங்களை கட்டுப்படுத்துதல்
- மொழி அடக்கம் – கடுமையான வார்த்தைகளை தவிர்த்தல்
- மெய் அடக்கம் – உடல் செயல்களை கட்டுப்படுத்துதல்
ஐம்புல அடக்கம்
கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, தொடு உணர்வு ஆகிய ஐந்து புலன்களையும் கட்டுப்படுத்துவது ஐம்புல அடக்கம் எனப்படும்.
உவமை
திருவள்ளுவர் அடக்கமுடையவரை நெருப்பில் மறைந்திருக்கும் நெருப்பிற்கு (fire in coal) ஒப்பிடுகிறார் – வெளியில் தெரியாவிட்டாலும் ஆற்றல் மிக்கது.
அதிகார அமைப்பு
குறள்கள் 121 முதல் 130 வரை இந்த அதிகாரத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. இது அறத்துப்பால் பிரிவில் ஒரு அதிகாரமாகும்.