ஏதிலிக்குருவிகள்
உயிர்களின் இருப்பை இயற்கைச்சூழல் முடிவு செய்கிறது. இயற்கைக்கும் மனிதர்க்கும் தொடுகோட்டை மழைத்துளி. மண்ணில் முதல்துளி விழுகையில் உயிர்கள் மலர்கின்றன. சூழலியல் மாற்றத்தால் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் அவலத்தைக் காட்சிப்படுத்துகிறது இக்கவிதை.
கவிதையின் சாரம்
முன்பு ஊரில் மூங்கில் கிளைகளில் கூடு கட்டிப் பாடிக்கொண்டிருந்த குருவிகள் இப்போது இடம் பெயர்ந்து விட்டன. ஆறுகளில் வெள்ளம் வந்து மரங்கள் அழிந்தன. களர் நிலம் எல்லாம் மரங்கள் விழுந்தன. இனி அந்தக் குருவிகளுக்கு இடமில்லை — அவை 'ஏதிலிகள்' (இடம் பெயர்ந்தோர்) ஆகிவிட்டன.
ஏதிலி என்ற சொல்
'ஏதிலி' என்னும் சொல்லுக்கு இடம் பெயர்ந்தவர், தன் வீட்டை இழந்தவர், புலம் பெயர்ந்தவர் என்று பொருள். குருவிகள் இங்கு மனிதர்களின் — குறிப்பாக புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களின் — உருவகமாக நிற்கின்றன.
சூழலியல் கருத்து
மூங்கில் காடுகள் அழிவு, ஆறுகளில் வெள்ளம், மரங்கள் வெட்டப்படுவது — இவை எல்லாம் சூழல் அழிவின் அறிகுறிகள். இக்கவிதை 11ஆம் வகுப்பு பொதுத் தமிழ் இயல் 2 (இயற்கை/புலம் பெயர்வு) பாடத்தில் உள்ளது.