மொழி முதல், இறுதி எழுத்துக்கள்
சொற்கள் எழுத்துகளால் ஆனவை. அவை நாம் ஒலிப்பதற்கு இனிமையாகவும் எளிமையாகவும் இருக்க வேண்டும். இதற்குச் சொற்களின் முதலிலும் இறுதியிலும் ஒலிக்கும் எழுத்துகள் பொதுவாக அமைகின்றன. சொற்களின் புணர்ச்சியில், முதற்சொல்லின் இறுதி எழுத்தும் வரும் சொல்லின் முதல் எழுத்தும் சந்திக்கின்றன.
மொழி முதல் எழுத்துக்கள்
தமிழ்ச் சொற்கள் பொதுவாக உயிர் எழுத்துக்களிலோ (அ, ஆ, இ, ஈ, உ, ஊ, எ, ஏ, ஐ, ஒ, ஓ, ஔ) அல்லது குறிப்பிட்ட மெய் எழுத்துக்களிலோ (க, ச, த, ந, ப, ம, வ, ய) தொடங்கும். இவை தவிர மற்ற மெய் எழுத்துக்களில் தொடங்கும் சொற்கள் வடமொழி, ஆங்கில வழிச்சொற்களாக இருக்கும்.
மொழி இறுதி எழுத்துக்கள்
தமிழ்ச் சொற்கள் உயிர் எழுத்துக்களிலோ, உயிர்மெய் எழுத்துக்களிலோ அல்லது குறிப்பிட்ட மெய் எழுத்துக்களிலோ முடியும். மெய் எழுத்துக்களில் ல், ண், ன், ர், ற், ம், ய், வ், ழ் ஆகியவை இறுதியில் வரும். ட், த், ப், க் ஆகியவை சில சொற்களில் இறுதியில் வரும்.
எடுத்துக்காட்டுகள்
காவிரி, வேம்பை — தமிழ்ச் சொற்கள் (உயிரில் தொடங்கவில்லை, ஆனால் அனுமதிக்கப்பட்ட மெய்யில் தொடங்குகின்றன). நம்மாளம், சுரக்கை — தமிழ்ச் சொற்கள். டப்பா, பாகோதை — வேற்று மொழிச் சொற்கள் (ட என்னும் மெய்யில் தொடங்குவதால்).
சந்தி (புணர்ச்சி)
இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது முதல் சொல்லின் இறுதி எழுத்தும் இரண்டாம் சொல்லின் முதல் எழுத்தும் சந்தித்து புணர்ச்சி நிகழும். இந்த இடத்தில் ஒலி மாற்றங்கள் ஏற்படுவதை இலக்கண விதிகள் விளக்குகின்றன.