யுகத்தின் பாடல் (Song of the Age)
11ஆம் வகுப்பு பொதுத் தமிழ், இயல் 1 இல் இடம்பெற்றுள்ள இக்கவிதை, தமிழ் மொழியை "யுகத்தின் பாடல்" என்று போற்றுகிறது. தமிழ் மொழி சங்க காலம் தொடங்கி இன்றுவரை எண்ணற்ற இடர்களைக் கடந்து உயர்ந்த செம்மொழியாக வளர்ந்து வருகிறது என்பதை இக்கவிதை எடுத்துரைக்கிறது.
மொழியின் தொன்மை
"மொழி, மனித இனத்தின் ஆதி அடையாளம். அது, பண்பாட்டுப் பரிணாம வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக்கொண்டு உருவானது. ஓர் இனத்தின் தேய்புள்ளியாக விளங்குவதும் மொழியே. அது, நம் இருப்பின் அடையாளம்."
கவிதையின் சாரம்
தமிழ் மொழியின் வேர் சங்கத்தில் தொடங்கி இன்றைய காலம் வரையும் இடர் பல கடந்து, உயர்மனிச் செம்மொழியாய்ச் செழித்தோங்கி இருக்கிறது. கவிதை, "என் அம்மையே" என்று தமிழை தாயாக உருவகிக்கிறது.
கவிதையின் வரிகள்
"என் அம்மையே, ஒற்றியெடுத்த வெற்றிமண் அழகே!
வழிவழி நின்தடி தொழுதவர், உழுதவர், விதைத்தவர், விளர்த்தவர்கள் எல்லாம் நிமிர்மணி தந்தவரே!
உன்கு பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு"
செம்மொழி சிறப்பு
தமிழ் மொழி 2004ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசால் "செம்மொழி" என்று அங்கீகரிக்கப்பட்டது. தமிழ் மொழியின் வரலாற்று ஆழம், இலக்கியச் செழுமை, அறிவியல் தன்மை ஆகியவை செம்மொழித் தகுதிகளாக கருதப்படுகின்றன.
கவிதையின் செய்தி
தமிழ் மொழிக்கு பல்லாண்டு வாழ்க என்று வாழ்த்துகிறது இக்கவிதை. தமிழ் மொழியை காத்த, வளர்த்த எல்லாரையும் இக்கவிதை நினைவுகூர்கிறது. "யுகம்" என்பது காலகட்டம்; தமிழ் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பாடப்படும் மொழி என்பதே கவிதையின் கருத்து.