அணிகள்

அணிகள் (Figures of Speech)

அணிகள் என்பது செய்யுளுக்கு அழகு சேர்க்கும் இலக்கிய உத்திகளாகும். "மக்களுக்கு அழகு சேர்ப்பவை" என்பதே அணிகளின் பொருள். ஓர் விளக்கு ஒரே இடத்தில் வைக்கப்பட்டாலும் பல இடங்களில் ஒளி தருவதைப்போல, அணிகள் செய்யுளின் ஒரு சொல்லிலிருந்து பல பொருட்களுக்கு விளக்கம் தருகின்றன.

அணிகளின் வகைகள்

1. உவமை அணி (Simile)

இரண்டு பொருட்களை "போல", "என", "அன்ன" என்ற உவம உருபுகளால் ஒப்பிடுவது உவமை அணி ஆகும். எ.கா: "வாளேர் கண்ணி" (வாள் போன்ற கண்களை உடையவள்).

2. உருவக அணி (Metaphor)

உவம உருபு இன்றி இரண்டு பொருட்களை நேரடியாக ஒன்றென கூறுவது உருவக அணி. எ.கா: "மொழி என் தாய்".

3. தீபக அணி (Lamp Illumination)

ஒரு விளக்கு பல இடங்களை ஒளிரச் செய்வதுபோல, ஒரு சொல் அல்லது செயல்பாடு கவிதையிலுள்ள பல பொருட்களுக்கு பொருந்தி வருவது தீபக அணி ஆகும். ஒரே வினை அல்லது உரிச்சொல் பல பெயர்ச்சொற்களுக்கு பொருந்துவது இதன் சிறப்பம்சம்.

4. தற்குறிப்பேற்ற அணி (Pathetic Fallacy)

கவிஞர் தன் மனநிலையை இயற்கைப் பொருட்களின் மீது ஏற்றிக் கூறுவது தற்குறிப்பேற்ற அணி. மழை அழுகிறது, காற்று பெருமூச்சு விடுகிறது என்று கூறுவது இவ்வணிக்கு எடுத்துக்காட்டாகும்.

5. சிலேடை அணி (Pun / Double Meaning)

ஒரே சொல்லில் இரண்டு வேறுபட்ட பொருட்களை அமைத்துக் கூறுவது சிலேடை அணி. இது ஒரு சிறந்த கவிதை உத்தி.

6. முரண் அணி (Antithesis)

எதிர்மறையான கருத்துகளை அருகருகே வைத்துக் கூறுவதன் மூலம் தாக்கத்தை அதிகரிப்பது முரண் அணி. எ.கா: "பகல் இரவு", "அன்பு வெறுப்பு".

7. வஞ்ச மறை அணி (Irony)

சொல்வதற்கு எதிர்மாறான பொருளை மறைமுகமாகச் சொல்வது வஞ்ச மறை அணி ஆகும்.

8. எடுத்துக்காட்டு உவமை அணி

கருத்தை நிறுவுவதற்காக உவமைகளை எடுத்துக்காட்டாகக் கூறுவது இவ்வணி.

அணிகளின் முக்கியத்துவம்

சங்க இலக்கியம் முதல் தற்கால கவிதை வரை அணிகள் தமிழ் செய்யுளை வளமாகவும் அழகாகவும் ஆக்குகின்றன. இவை படிப்பவர் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.