பூத்தொடுத்தல்
கவிதை அறிமுகம்
உமா மகேஸ்வரி எழுதிய "பூத்தொடுத்தல்" என்ற கவிதை, மாலை தொடுக்கும் கலையை வாழ்க்கையின் உறவுகளுக்கு உவமையாகப் பயன்படுத்துகிறது. இந்தக் கவிதை 10ஆம் வகுப்பு தமிழ் பாடப்புத்தகத்தில் ஆறாம் அலகில் "கலை" என்ற தலைப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது.
முக்கிய வரிகள்
- "காந்தமான ஒரு பிரபஞ்சத்தைச் சுமக்கின்றன ஒல்லித் தண்டுகள்"
- "இறுக்கி முடிச்சிட்டால் கோம்புகளின் கழுத்து முறியும்"
- "தளர்வுப் பிசைந்தால் மலர்கள் நடையில் சழுவும்"
- "வாடலில் மதகம் நிற்பதறிந்தும் வருந்தாமல் சிரிக்கும் இந்தப் பூவே"
- "எப்படித் தொடுக்க வேண்டும் - ஒருநாளை, என் மனம் நூலாகு"
கவிதையின் பொருள்
மெல்லிய பூத்தண்டுகள் காந்தமான ஒரு பிரபஞ்சத்தையே தாங்கி நிற்கின்றன. நூலை இறுகக் கட்டினால் தண்டுகளின் கழுத்து முறிந்துவிடும். தளர்வாகப் பிணைத்தால் மலர்கள் நடையில் கழுவிவிடும். விரைவில் வாடிவிடும் என்று தெரிந்தும் பூக்கள் சிரித்துக்கொண்டே நிற்கின்றன. "என் மனம் நூலாகு" என்று கவிஞர் தன்னையே நூலாக்கி மாலை தொடுக்கிறார்.
உவமை விளக்கம்
மாலை தொடுக்கும் செயல் - வாழ்க்கையின் உறவுகளை நிர்வகிக்கும் கலையின் உவமை:
- இறுக்கம் = கட்டுப்பாடு (Controlling)
- தளர்வு = அலட்சியம் (Neglect)
- சரியான சமநிலை = ஆரோக்கியமான உறவு
- பூவின் சிரிப்பு = வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மை
தமிழ் மாலை தொடுக்கும் மரபு
மாலை தொடுத்தல் (மாலை கட்டுதல்) தமிழ் கலாச்சாரத்தில் ஒரு முக்கியமான பாரம்பரியக் கலையாகும். திருவிழாக்கள், கோயில் வழிபாடுகள், திருமணங்கள் ஆகியவற்றில் மாலை அணிவிப்பது சிறப்பு வாய்ந்தது.