அணி

அணி இலக்கணம்

அணி என்பது கவிதையை அழகுபடுத்தும் இலக்கண உத்தி ஆகும். "அணி" என்ற சொல்லுக்கு அழகு என்பது பொருள். கவிதையில் சொல் அழகையும் பொருள் அழகையும் தோற்றுவிக்கும் முறைகள் அணிகள் எனப்படும்.

1. உவமையணி (Simile)

இரண்டு வேறுபட்ட பொருள்களுக்கிடையே ஒற்றுமை கூறப்படும்போது உவமையணி ஆகும். உவம உருபுகளான "போல", "என", "நிகர்", "ஒப்ப", "மான்" போன்றவை சொல்லில் வெளிப்படையாக இடம்பெறும்.

எடுத்துக்காட்டு: "மதி முகம் போல ஒளிர்கிறாள்" – நிலவைப் போல முகம் ஒளிர்கிறது என உவமிக்கப்படுகிறது.

2. உருவகவணி (Metaphor)

உவமேயத்தையும் உவமானத்தையும் ஒன்றாக இணைத்துக் கூறும்போது உருவகவணி ஆகும். உவம உருபு வெளிப்படையாக இடம்பெறாது. உவமேயமே உவமானமாகக் கூறப்படும்.

எடுத்துக்காட்டு: "முகமதி ஒளிர்கிறது" – முகம் நிலவாக (மதியாக) உருவகிக்கப்படுகிறது.

3. பின்வருநிலையணி (Anadiplosis / Epanodos)

முன் வரியின் இறுதிச் சொல் அல்லது கருத்து அடுத்த வரியின் தொடக்கத்தில் வருமாயின் அது பின்வருநிலையணி ஆகும். முன்சொன்ன சொல் அல்லது பொருள் திரும்பவும் வருவது இதன் சிறப்பு.

எடுத்துக்காட்டு: "அன்பே சிவம், சிவமே அன்பு" – "சிவம்" என்ற சொல் முன்வரியில் வந்து மீண்டும் பின்வரியில் வருகிறது.

4. சொற்பொருட்பின்வருநிலையணி

முன்னர் கூறப்பட்ட சொல்லும் அதன் பொருளும் மீண்டும் வருமாயின் சொற்பொருட்பின்வருநிலையணி ஆகும். சொல்லும் பொருளும் இரண்டும் மீண்டும் வருவது இதன் தனிச்சிறப்பு.

எடுத்துக்காட்டு: "மலர் மலர்ந்தது, மலர்ந்த மலர் மணம் வீசியது" – "மலர்" என்ற சொல்லும் அதன் பொருளும் மீண்டும் வருகின்றன.

5. எடுத்துக்காட்டு உவமையணி

முதலில் ஒரு பொது விதியைக் கூறி, அதற்கு உவமையாக ஒரு எடுத்துக்காட்டைத் தருவது எடுத்துக்காட்டு உவமையணி ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: "பெரியோர்கள் தம் செல்வத்தை நல்வழியில் செலவிடுவர்; நோய் தீர்க்கும் மருத்துவன் போல".

6. தற்குறிப்பேற்றவணி (Pathetic Fallacy / Personification of Nature)

இயற்கைப் பொருள்களுக்கு மனித உணர்வுகளை ஏற்றிக் கூறுவது தற்குறிப்பேற்றவணி ஆகும். கவிஞரின் மனநிலை இயற்கையிலும் பிரதிபலிப்பதுபோல் கூறப்படும்.

எடுத்துக்காட்டு: "காடும் கவலைப்பட்டது, மரங்களும் அழுதன" – கவிஞரின் துயரம் இயற்கையிலும் தெரிவதாகக் கூறப்படுகிறது.

7. சிலேடையணி (Pun / Equivoque)

ஒரே சொல்லுக்கு இரண்டு அல்லது அதிகமான பொருள்கள் இருக்கும்போது அதை ஒரே இடத்தில் பயன்படுத்துவது சிலேடையணி ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: "கோலம் போட்டாள்" – கோலம் என்பது தரையில் போடும் கோலம் என்றும், அழகு என்றும் இரட்டைப் பொருள் தரும்.

8. வஞ்சப்புகழ்ச்சியணி (Irony / Sarcasm)

புகழ்வதாகச் சொல்லி இகழ்வதும், இகழ்வதாகச் சொல்லி புகழ்வதும் வஞ்சப்புகழ்ச்சியணி ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: "மிகவும் புத்திசாலி நீ, அதனால்தான் தவறு செய்தாய்" – புகழ்வதுபோல் இகழ்கிறார்.

9. இயல்பு நவிற்சியணி (Naturalness / Litotes)

ஒரு பொருளின் இயல்பான குணங்களை எடுத்துக்கூறும்போது அது மிகுதியாக, அல்லது குறைத்து வெளிப்படுத்தப்படும்போது இயல்பு நவிற்சியணி ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: "தீ சுடும்" என்று இயல்பாகக் கூறுவதோடு "தீயினும் சுடும் அவன் சொல்" என்று மிகுத்துக் கூறுவது.

10. அன்மொழித்தணி (Allusion / Indirect Reference)

ஒரு கருத்தை நேரடியாகக் கூறாமல் வேறொரு பொருளை முன்னிறுத்தி மறைமுகமாகக் கூறுவது அன்மொழித்தணி ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: "அவன் துரியோதனன்" என்று நேரடியாகக் கூறாமல் "அவன் குருகுலத்தின் மாணவன்" என மறைமுகமாகக் குறிப்பிடுவது.

அணிகளின் பொதுவான வகைகள்

• சொல்லணி – சொல்லின் அழகை முன்னிறுத்துவது (எ.கா: மோனை, எதுகை, இயமகம்)
• பொருளணி – பொருளின் அழகை முன்னிறுத்துவது (எ.கா: உவமையணி, உருவகவணி, தற்குறிப்பேற்றவணி)

அணி இலக்கணத்தின் முக்கியத்துவம்

• கவிதையின் சொல்வளம் மற்றும் பொருள் ஆழத்தை அதிகரிக்கும்.
• கேட்போருக்கு அல்லது வாசிப்போருக்கு ஆழமான உணர்வு தோற்றுவிக்கும்.
• ஒப்பிட்டுக் கூறும் முறை மூலம் கருத்தை எளிதில் புரியவைக்கும்.
• தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தில் அணிகள் பெரும் இடம் பெறுகின்றன.