திருக்குறள்

திருக்குறள் — பொது அறிமுகம்

திருக்குறள் என்னும் ஒப்புயர்வற்ற நூலை யாத்த புலவரின் வரலாறு அறியப்படாமல் இருந்துள்ளது. இவர் பிறந்த ஆண்டு கி.மு. 31 எனக்கொண்டு தி.பி. ஆண்டு கணக்கிடப்படுகிறது.

திருவள்ளுவர் 1. நாயனார், 2. தேவர், 3. தெய்வப் புலவர், 4. நான்முகனார், 5. மாதானுபங்கி, 6. செந்நாப்போதார், 7. பெருந்தாவலர், 8. புலவர், 9. பொய்யில் புலவர் முதலிய பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறார்.

நூலின் அமைப்பு

இந்நூல் பால், இயல், அதிகாரம் என்னும் பகுப்பில் அமைகிறது:

பால்	இயல்	அதிகாரம்
அறம்	பாயிரம், இல்லறம், துறவறம், ஊழ்	38
பொருள்	அரசு, அங்கம், ஒழிபு	70
காமம்	களவு, கற்பு	25
மொத்தம்		133

அதிகாரத்திற்கு 10 என 1330 குறள் வெண்பாக்களைக் கொண்டது திருக்குறள். அறத்துப்பாலும் பொருட்பாலும் ஆசிரியர் கூற்றாக உள. காமத்துப்பாலில் ஆசிரியர் கூற்றாக இல்லாமல் அகப்பொருள் மாந்தர் கூற்றாக அமைந்துள்ளது.

1. ஒழுக்கமுடைமை அதிகாரம்

ஒழுக்கம் என்பது ஒருவர் தம் குலத்திற்கும் சமுதாயத்திற்கும் உரிய நடைமுறை விதிகளைப் பின்பற்றி வாழ்வதாகும். திருவள்ளுவர் ஒழுக்கத்தின் சிறப்பை வலியுறுத்தி 10 குறள்கள் பாடியுள்ளார்.

• குறள் 1–2: ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான் ஒழுக்கம் — ஒழுக்கம் உயிரினும் மேலானது; உயிரினை விட்டாலும் ஒழுக்கத்தை விடக்கூடாது.
• குறள் 3–7: ஒழுக்கம் உள்ளாரிடம் காணப்படுகிறது; இல்லாரிடம் காணப்படுவதில்லை. ஒழுக்கத்தின் தன்மை விளக்கப்படுகிறது.
• குறள் 8: நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம் — நல்லொழுக்கம் இன்பம் தரும்; தீயொழுக்கம் துன்பம் தரும்.
• குறள் 9–10: சொல்லாலும் செயலாலும் வரும் ஒழுக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன. உலகத்தோடு பொருந்த ஒழுகுதலே சிறந்தது.

2. சொல்வன்மை அதிகாரம்

சொல்வன்மை என்பது பிறர் உள்ளங்களைக் கவரும் வகையில் பேசுந்தன்மை ஆகும். நாவின் சிறப்பு கூறப்படுகிறது.

• குறள் 1–2: நாநலம் என்னும் நலனுடைமை — நாவின் நலமே மிகவும் சிறந்த நலம்.
• குறள் 3: கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகைய வாய்க்கேளாரும் வேட்ப மொழிவதாம் சொல் — கேட்டோர்க்கு இனிமையாகவும் கேளாதோர்க்கும் கேட்க விரும்பும்படியாகவும் பேசுவதே சொல்வன்மை.
• குறள் 7–8: சொல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சான் — சொல்வல்லவன் எக்காலத்திலும் அஞ்சாதவன்; சொல்லை நிரல்பட சொல்ல வல்லோர்க்கு உலகம் வசமாகும்.
• குறள் 9–10: குற்றமற்ற சொல்களே சொல்லவேண்டியவை; கற்ற நூலை பிறருக்கு பயனுற விரித்துரைப்பவரே சிறந்தவர்.

3. பிரிவாற்றாமை அதிகாரம்

பிரிவாற்றாமை என்பது காமத்துப்பாலில் கற்பு இயலில் உள்ள அதிகாரம். தலைவன் பிரிந்து சென்றபோது தலைவி அனுபவிக்கும் துன்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

• குறள் 1: செல்லாமை யுண்டேல் எனக்குரை — தலைவி, தலைவன் பிரிவால் தனக்கு ஏற்படும் வேதனையை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
• குறள் 2: இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் — தலைவனின் பார்வை இன்பமானது; பிரிவு தேர்வு துன்பம் தருகிறது.
• குறள் 6: பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் அரிதவர் நல்குவர் — பிரிவைச் சொல்ல வல்லவர் நல்கார்.
• குறள் 8: இன்னாதி நன்இல்ஊர் வாழ்தல் — இன்னாது இனியார்ப் பிரிவு; பிரிவின் துன்பம் வெளிப்படுகிறது.
• குறள் 10: அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப் பின்னிருந்து வாழ்வார் பலர் — பிரிவை தாங்கிக் கொண்டு பலர் வாழ்கின்றனர்.