இறைவன்

---

1. சங்க இலக்கியத்தில் இறைக்கருத்து

சங்க காலத்தில் தமிழர்கள் முருகன், திருமால், இந்திரன், வருணன் ஆகிய தெய்வங்களை வழிபட்டனர். திருமுருகாற்றுப்படை முருகனின் திருவுருவத்தையும் வழிபாட்டு முறைகளையும் விரிவாக விளக்குகிறது. "கடவுள்" என்ற சொல்லின் சங்க வழக்கு இறைவனின் கடந்த (transcendent) தன்மையை உணர்த்துகிறது. தொல்காப்பியம் ஐந்திணைகளுடன் தெய்வங்களை இணைக்கிறது – குறிஞ்சிக்கு முருகன், மருதத்திற்கு இந்திரன், முல்லைக்கு திருமால், நெய்தலுக்கு வருணன், பாலைக்கு கொற்றவை என்று பூமியும் இறைவனும் ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றன.

2. சைவ சித்தாந்தம்: பதி–பசு–பாசம்

தமிழ் சைவ சித்தாந்தம் மூன்று அடிப்படை உண்மைகளை விளக்குகிறது: பதி (இறைவன்), பசு (உயிர்), பாசம் (பிணைப்பு). இறைவன் சர்வஞானி, சர்வசக்தி, சர்வாதிகாரி. "பதி" என்னும் இறைவன் ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மூன்று பாசங்களிலிருந்து உயிர்களை விடுவிக்கிறான். திருவாசகத்தில் மாணிக்கவாசகர் "ஆர்அமுதே! அலைகடலே! அடியேனை ஆட்கொண்டாய்" என்று பேரன்போடு பாடுகிறார். சிவபெருமான் நிர்குணம் (பண்புகளற்ற பரம்பொருள்) என்றாலும் பக்தர்களுக்காக சகுணம் (குண-உரு உடையவன்) ஆகி வெளிப்படுகிறான் என்பது சைவ சித்தாந்தம்.

3. திருமூலர் – திருமந்திரம்

திருமூலரின் திருமந்திரம் தமிழ் சித்தர் இலக்கியத்தின் முகடு. "ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்" என்ற வரி சமூக சமத்துவத்தையும் ஏகேசுவர வாதத்தையும் ஒரே நேரத்தில் அறிவிக்கிறது. "அன்பே சிவம்" என்று அன்பையே இறைவனாக உணர்த்துகிறார். "யாவும் சிவன் செயல்" என்று பிரபஞ்சம் முழுவதும் சிவத்தின் விளக்கமே என்று கூறுகிறார். திருமூலர் யோகம், தந்திரம், வேதாந்தம் ஆகியவற்றை தமிழில் இணைத்தவர். "பிறப்பிலி பிணிவிலி இளமையை மாய்க்கும் இறப்பிலி" என்று இறைவன் பிறப்பு-இறப்பற்றவன் என்கிறார்.

4. நாயன்மார்கள் – தேவாரம்: பக்தி மார்க்கம்

அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகிய மூவரின் தேவாரம் சிவபெருமானுக்கான தமிழின் மிகச்சிறந்த பக்தி இலக்கியம். திருஞானசம்பந்தர் "தோடுடைய செவியன்" என்று சிவனின் திருவுருவை உயிர்ப்புடன் சித்தரிக்கிறார். திருநாவுக்கரசர் "கூற்றாயின வாதெனை" என்று இறைவன் இல்லாத வாழ்வு வெறுமையானது என்கிறார். நாயன்மார்கள் தமிழ் பக்தி இயக்கத்தின் மூலம் சமண-பௌத்த மதங்கள் தமிழகத்தில் பரவுவதை தடுத்தனர். "பக்தி மார்க்கம்" என்பது அறிவு, செயல், யோகம் ஆகியவற்றை விட அன்பின் வழியாக இறைவனை அடைவதே சிறந்தது என்று கூறுகிறது.

5. ஆழ்வார்கள் – வைணவ இறையியல்

பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களின் நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம் திருமாலை பரம்பொருளாக நிறுவுகிறது. ஆண்டாள் "வைகுந்தா! என்னொருவர்க்கு ஆய்நீ" என்று திருமாலை மணமகனாகக் காணும் மணவாளன் நோக்கில் (bridal mysticism) பாடுகிறாள். விஷிஷ்டாத்வைதம் (ராமானுஜர்): இறைவன், உயிர்கள், உலகம் ஆகிய மூன்றும் தனித்தனியே உண்மையானவை, ஆனால் உயிர்களும் உலகும் இறைவனின் உடலின் பகுதிகளே என்று கூறுகிறது. "அர்ச்சாவதாரம்" என்று திருவிஷ்ணு கோயில் சிலையில் உறையும் கருத்தும் ஆழ்வார் இலக்கியத்தின் சிறப்பு.

6. சித்தர் தத்துவம் – அகத்தே இறைவன்

தமிழ் சித்தர்கள் வெளியிறைவனை விட உள்ளிறைவனை வலியுறுத்தினர். "தன்னை அறிந்தால் தெய்வம் அறியலாம்" என்பது சித்தர் தத்துவத்தின் மையக் கருத்து. பட்டினத்தார் "கோயில் கட்டி குளம் தொட்டு" என்று வெளி வழிபாட்டை விட உள்ளுணர்வை முக்கியமாக கூறுகிறார். சிவவாக்கியர் "ஓடும் பசுவை பிடித்து நின்று ஓதுவது எந்நாளும்?" என்று மனதை அடக்காமல் செய்யும் வழிபாடு வீண் என்கிறார். சித்தர்கள் சாதி மத வேறுபாடுகளை நிராகரித்து "அனைவரிலும் இறைவன் உளன்" என்று கூறினர்.

7. நிர்குணம் – சகுணம் விவாதம்

இந்திய தத்துவத்தில் இறைவன் பற்றிய இரு முக்கிய நோக்குகள் உள்ளன. நிர்குணம்: இறைவன் எந்த குணமும் இல்லாத, வடிவமற்ற, பெயரற்ற பரம்பொருள் (அத்வைதம், சித்தர் தத்துவம்). சகுணம்: இறைவன் குண-வடிவ-பெயர் உடையவன், பக்தர்கள் வழிபடக் கூடியவன் (சைவ சித்தாந்தம், வைணவம்). தமிழ் இலக்கியம் இரண்டையும் ஏற்கிறது. திருவாசகத்தில் "ஆலமா மரத்தடி இருந்த ஒருவன்" என்று சகுணமாயும், "காலமாய் கலந்த" என்று நிர்குணமாயும் சிவன் விளக்கப்படுகிறான்.

8. பக்தி இயக்கம் – இந்திய ஆன்மிகத்திற்கு தமிழின் பங்களிப்பு

6ஆம் – 9ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தமிழகத்தில் தோன்றிய பக்தி இயக்கம் இந்தியா முழுவதும் பரவியது. நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் தத்தம் பாடல்களால் வட இந்தியாவிலும் பக்தி இயக்கத்தை ஊக்குவித்தனர். கர்நாடகத்தில் வீரசைவம் (லிங்காயத்து), மகாராஷ்டிராவில் வாரகரி இயக்கம், வட இந்தியாவில் சந்த இயக்கம் ஆகியவை தமிழ் பக்தியின் தாக்கம் பெற்றவை.

9. சமணம் – பௌத்தம் மற்றும் இறைக்கருத்து

சிலப்பதிகாரம் (இளங்கோவடிகள்) பல சமயக் கருத்துகளை சொல்வதால் "முத்தமிழ் காப்பியம்" எனப்படுகிறது. மணிமேகலை பௌத்த கருத்துகளை விளக்குகிறது. சமண மதத்தில் இறைவன் என்பவன் கர்மாவை வெற்றி கொண்ட தீர்த்தங்கரன். பௌத்தத்தில் புத்தன் கடவுள் அல்ல, ஆனால் "புத்த தன்மை" (Buddha-nature) இறைவன் போல் வழிபடப்படுகிறது.

10. இறைவன் – சமகால நோக்கு

சுப்பிரமணிய பாரதி "கண்ணன் என் காதலன்" என்று இறைவனை நண்பனாக, காதலனாக, தாயாக, தந்தையாக பாடி இறையனுபவத்தை ஜனநாயகப்படுத்தினார். "ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம்" என்று விடுதலை இறைவனின் கொடை என்று கூறுகிறார். நவீன தமிழ் தத்துவத்தில் திரு.வி.க. "கடவுளும் கடமையும்" என்று இறைவனை கடமையோடு இணைக்கிறார். 12ஆம் வகுப்பு நிலையில் இறைக்கருத்தை ஒப்பிலக்கிய நோக்கில், தத்துவ ஆழத்தில், சமூக தாக்கத்தில் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.