திருக்குறள் - ஒழுக்கமுடைமை மற்றும் மெய் உணர்தல்
திருக்குறள் திருவள்ளுவரால் இயற்றப்பட்ட உலகப் பொதுமறை. இது 1330 குறள்களை கொண்டது; அறம், பொருள், இன்பம் என மூன்று பால்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
அதிகாரம் 14: ஒழுக்கமுடைமை
ஒழுக்கமுடைமை அதிகாரம் ஒழுக்கத்தின் சிறப்பை விவரிக்கிறது.
குறள் 1: (131)
"ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான் ஒழுக்கம்
உயிரினும் ஓம்பப் படும்"
பொருள்: ஒழுக்கம் உயர்வை தருவதால், ஒழுக்கத்தை உயிரை விட அதிகமாக பாதுகாக்க வேண்டும்.
குறள் 2: (132)
"ஒழுக்கத்தின் எய்துவர் மேன்மை; இழுக்கத்தின்
எய்துவர் எய்தாப் பழி"
பொருள்: ஒழுக்கத்தால் மேன்மை கிடைக்கும்; ஒழுக்கமின்மையால் அழியாத பழி கிடைக்கும்.
குறள் 3: (140)
"உலகத்தோடொட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்
கல்லார் அறிவிலாதார்"
பொருள்: சமுதாயத்தோடு இணைந்து வாழாதவர்கள், பல நூல்கள் கற்றிருந்தாலும் அறிவிலாதவர்களே.
அதிகாரம் 36: மெய் உணர்தல்
மெய் உணர்தல் அதிகாரம் உண்மையான அறிவைப் பற்றி விவரிக்கிறது.
குறள் 4: (355)
"எப்பொருள் எத்தன்மைத்தாயினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு"
பொருள்: எந்தப் பொருளும் எந்த தன்மையில் இருந்தாலும், அதன் உண்மையான தன்மையை அறிவதே அறிவு.
முக்கியத்துவம்
ஒழுக்கம் என்பது தனி மனித நடத்தையிலும் சமுதாய வாழ்விலும் அடிப்படையான மதிப்பு. மெய் உணர்தல் என்பது பொருள்களின் இயல்பான தன்மையை புரிந்துகொள்ளும் உண்மையான அறிவைக் குறிக்கிறது.