விருந்து போற்றதும் (விருந்தோம்பல்)
விருந்தோம்பல் என்பது தமிழரின் பண்டைய சிறப்பான பண்பாட்டு மரபு. தமிழர்கள் விருந்தினரை கடவுளுக்கு சமானமாக நடத்தினர். இந்த மரபு குடும்பத்தில் தாயின் அன்பிலிருந்தே தொடங்குகிறது.
தாயின் அன்பிலிருந்து தொடங்கும் விருந்தோம்பல்
அம்மா சிறிய குழந்தைகளுக்கு சிற்றுண்டி கொடுக்கும்போது வரும் நண்பர்களுக்கும் பகிர்ந்து கொடுக்கச் சொல்லிக் கற்றுக்கொடுப்பாள். இந்த பண்பே வளர்ந்து விருந்தோம்பல் என்ற சிறந்த மரபாக மாறியது. முளிதயிர் பிசைந்த சோற்றை உருட்டி விருந்தினருக்கு கொடுக்கும் மரபு தமிழரின் அன்பை காட்டுகிறது.
விருந்தினர் யார்?
உறவினர் வேறு, விருந்தினர் வேறு என்பது தமிழரின் சிறப்பான புரிதல். உண்மையான விருந்தினர் என்பவர் நாம் முன்பு சந்தித்திராத புதியவர் ஆவார். அந்நியரையும் அரவணைத்து உணவு கொடுப்பதே உண்மையான விருந்தோம்பல். புளிக்குழம்பு சோறு கொடுத்து விருந்தினரை மகிழ்விப்பது பாரம்பரியம்.
விருந்தோம்பலின் வரலாறு
தமிழரின் விருந்தோம்பல் மரபு பண்டைய காலம் முதல் இன்று வரை தொடர்கிறது. சங்க இலக்கியத்தில் பல இடங்களில் விருந்தோம்பல் சிறப்பித்து பாடப்பட்டிருக்கிறது. திருக்குறளிலும் விருந்தோம்பல் என்ற அதிகாரமே தனியாக உள்ளது. இது தமிழர்களின் சமூக நேர்மையையும் நட்பு உணர்வையும் காட்டுகிறது.
நவீன காலத்தில் விருந்தோம்பல்
நவீன காலத்திலும் தமிழரின் விருந்தோம்பல் மரபு தொடர்கிறது. "அதிதி தேவோ பவ" என்ற கொள்கையை தமிழர்களும் கடைப்பிடிக்கின்றனர். விருந்தினர் வந்தால் முதலில் தண்ணீர் கொடுப்பது, பிறகு உணவு படைப்பது என்ற வரிசை இன்றும் தொடர்கிறது.