முல்லைப்பாட்டு
முல்லைப்பாட்டு சங்க இலக்கியத்தில் பத்துப்பாட்டு தொகுப்பில் இடம்பெற்ற நூல்களில் ஒன்று. இதனை இயற்றியவர் நப்பூத்தனார். இந்நூல் முல்லை நிலத்தின் (காட்டு நிலத்தின்) இயற்கை அழகையும், பருவமழையையும், பிரிவுத் துயரையும் அழகுற விவரிக்கிறது.
நூலின் சிறப்பியல்புகள்
முல்லைப்பாட்டு மொத்தம் 103 அடிகளைக் கொண்ட நெடுந்தொகை பாடல். இது முல்லை திணையை சார்ந்தது. முல்லை திணையின் உரிப்பொருள் "இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமும்" என்பதாகும். அதாவது, கணவன் பிரிந்து சென்ற நிலையில் மனைவி காத்திருக்கும் நிலையை விவரிப்பது.
இயற்கை வர்ணனை
பருவமழை பெய்யும்போது முல்லை காடு மலர்கிறது. வெண்சங்கின் ஒலி கேட்கிறது. மலைகளில் மேகங்கள் படிகின்றன. கன்றின் கழுத்தில் கட்டிய சிறு கயிறு, அலைகளின் ஒலி ஆகியவை இந்நூலில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. "கன்று எரி ஒளிணர் கடும்போடு மலைந்து" என்ற வரி எரிமினுக்கு போன்ற மலர்களை வர்ணிக்கிறது.
பிரிவுத் துயர்
பருவமழை காலத்தில் போருக்குச் சென்ற வீரர்கள் மனைவியரிடம் இருந்து பிரிந்திருக்கின்றனர். மழை நேரத்தில் நெஞ்சு (இதயம்) வருந்துகிறது. புள்ளி (பறவை) அழைக்கிறது. நல்நாளில் பறவையின் குரல் கேட்பது (விரிச்சி நாட்கேட்கல்) நல்லது என்று நம்பினர். "நல்நாலார் விரிச்சி நாட்கேட்கல்" என்ற வரி இதை விளக்குகிறது.
இலக்கிய முக்கியத்துவம்
முல்லைப்பாட்டு தமிழ் இலக்கியத்தில் இயற்கை வர்ணனைக்கும் அகப்பொருள் இலக்கியத்திற்கும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. சிலம்பு என்பது மலைமேகலை அல்லது மலைப்பகுதி என்று பொருள்படும். இந்நூல் சங்க காலத் தமிழர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கிறது.