மனிதனும் சுற்றுப்புறச்சூழலும்
காற்று, நீர் மற்றும் நிலம் ஆகியவற்றின் இணைப்பு உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படை அடுக்கை உருவாக்குகிறது. இதை உயிர்க்கோளம் (Biosphere) என்று அழைக்கிறோம். இந்த உயிர்க்கோளமே புவியின் மிகப் பரந்த சூழ்தொகுதியாக கருதப்படுகிறது. மனிதனும் சுற்றுச்சூழலும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன — ஒன்றில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றொன்றில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
1. சுற்றுப்புறச்சூழல் புவியியல்
சுற்றுப்புறச்சூழல் புவியியலின் முக்கிய நோக்கம் இயற்கைச் சூழலின் கூறுகளை தனித்தனியாகவும் ஒருங்கிணைந்தும் ஆய்வு செய்வதாகும். பாறைக்கோளம், நீர்க்கோளம், வளிமண்டலம் மற்றும் உயிர்க்கோளம் ஆகிய நான்கு கூறுகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொண்டுள்ளன. இவை ஒன்றை விட்டு ஒன்று பிரிக்க முடியாதவை — நூலிழைப் பின்னல் போல.
2. மனித-சுற்றுச்சூழல் தொடர்பு — நான்கு கட்டங்கள்
பழங்கால முதல் நவீன காலம் வரை மனிதனுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையேயான உறவு நான்கு கட்டங்களாக பிரிக்கப்படுகிறது:
அ) உணவு சேகரிப்பு மற்றும் வேட்டையாடல் காலம்
ஆதிமனிதர்கள் முற்றிலும் இயற்கையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தனர். அவர்களுக்கு தேவையானவை மிகவும் குறைவாக இருந்தன. மரங்கள், செடிகளிலிருந்து கிடைக்கும் பழங்கள் மற்றும் வேட்டையாடுதல் மூலம் உணவு பெற்றனர். குகைகளிலும் மரங்களிலும் இரவு தங்கினர். இக்காலத்தில் சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. நெருப்பின் கண்டுபிடிப்பு ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது — சமைக்க மரம் வேண்டியதால் காடு வெட்டுதல் தொடங்கியது.
ஆ) விலங்கு பாலுபட்டு மற்றும் மேய்ச்சல் காலம்
மனிதர்கள் விலங்குகளை அடக்கி வளர்க்கக் கற்றுக்கொண்டனர். மந்தைகளுக்காக காடுகளை எரித்து தற்காலிக குடியிருப்புகளை உருவாக்கினர். இன்னும் நாடோடி வாழ்க்கை தொடர்ந்தது; நீர் மற்றும் மேய்ச்சல் தரையை தேடி இடம் மாறினர். ஆனால் மக்கள்தொகை குறைவாக இருந்ததால் சுற்றுச்சூழலில் பெரும் பாதிப்பு ஏற்படவில்லை.
இ) தாவர வளர்ப்பு மற்றும் விவசாய காலம்
தாவரங்களை பயிரிட கற்றுக்கொண்டது மனித வரலாற்றில் மைல்கல். நிலையான குடியிருப்பு ஆரம்பமானது. ஆற்று பள்ளத்தாக்கு நாகரிகங்கள் (River Valley Civilizations) தோன்றின. விவசாய நிலம் விரிவாக்கத்திற்காக காடுகள் அழிக்கப்பட்டன. இடமாறும் பயிரிடல் (Shifting Cultivation) காடுகளை அழித்த முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. மனிதன் "பொருளாதார மனிதன்" ஆனான்.
ஈ) அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொழிற்சாலை காலம்
18ஆம் நூற்றாண்டில் தொழிற்புரட்சி ஆரம்பமானது. அறிவியல் வளர்ச்சி வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தியது; ஆனால் சுற்றுச்சூழலுக்கு கடுமையான சேதத்தை ஏற்படுத்தியது. இதன் தாக்கங்கள் இரண்டு வகை:
- நேரடி தாக்கங்கள்: முன்கூட்டியே திட்டமிட்ட மாற்றங்கள் — நில பயன்பாட்டு மாற்றம், கட்டுமான வேலைகள், விவசாய நடைமுறைகள்.
- மறைமுக தாக்கங்கள்: திட்டமிடப்படாத தாக்கங்கள் — தொழிற்சாலை கழிவுகள் வெளியேற்றம், நச்சுப் பொருட்கள் கலைவு.
3. அறிவியல் மற்றும் தொழிற்சாலையின் சுற்றுச்சூழல் தாக்கங்கள்
அ) காடழிப்பு (Deforestation)
வணிக நோக்கில் அல்லது விவசாய நிலத்திற்காக காடுகளை வெட்டுவது மண் அரிப்பை விரைவுபடுத்துகிறது. மண் வளம் இழக்கப்படுகிறது; ஆறுகளில் வண்டல் மிகுந்து வெள்ளம் ஏற்படுகிறது. மறுசெடி வளர்ப்பு (Reforestation) மூலம் இதை தடுக்கலாம்.
ஆ) வானிலை மாற்றம் (Weather Modification)
மேக விதைப்பு (Cloud Seeding) தொழில்நுட்பம் உள்ளூர் வானிலையை மாற்றுகிறது. திட கார்பன் டை-ஆக்சைடு மற்றும் அயோடின் சேர்மங்களை பயன்படுத்தி மழை உருவாக்கலாம்.
இ) நிலத்தடி நீர் சுரண்டல்
அணைகள் கட்டுவதும் நிலத்தடி நீர் எடுப்பதும் பூகம்ப நடவடிக்கைகளை தூண்டுகின்றன. அணைகளால் ஏற்படும் நீரியல் அழுத்தம் கீழே உள்ள பாறைகளில் அதிர்வை உண்டாக்கும்.
ஈ) நச்சு பொருட்கள் வெளியேற்றம்
பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் உரங்கள் உணவுச்சங்கிலியை மாற்றுகின்றன. D.D.T. கலைவு இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. கைத்தொழில் கழிவுகள் ஆறுகளிலும் ஏரிகளிலும் கலைவதால் நீர்மாசுபாடு ஏற்படுகிறது.
உ) ஹைட்ரோகார்பன் எரிப்பு
எரிபொருட்கள் எரிப்பால் வளிமண்டலத்தில் CO₂ அளவு அதிகரிக்கிறது. இது வெப்ப சமன்பாட்டை மாற்றி புவி வெப்பமடைதலுக்கு (Global Warming) வழிவகுக்கிறது.
ஊ) ஓசோன் அடுக்கு அழிவு
ஓசோன் அடுக்கு மெலிவதால் புறஊதா கதிர்கள் (UV Rays) அதிகமாக புவியை தாக்குகின்றன. இது தோல் புற்றுநோய், ஒளிச்சேர்க்கை குறைவு மற்றும் கடல் உயிரினங்களுக்கு சேதத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
4. கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு (Control System)
சுற்றுச்சூழலியலாளர்கள் புவியை ஒரு அமைப்பாக (System) பார்க்கும் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு கருத்தை பயன்படுத்துகின்றனர். இதன் மூலம் மனித செயல்பாடுகளின் தாக்கங்களை கட்டுப்படுத்தலாம்.