எழுத்து — தமிழ் எழுத்துகளின் இயல்பும் வகைப்பாடும்
தமிழ் மொழியின் மூலநூல் தொல்காப்பியம். தொல்காப்பியத்தின் முதல் அதிகாரமான எழுத்ததிகாரம் தமிழ் எழுத்துகளின் தோற்றம், வகைப்பாடு, உச்சரிப்பு முறை, மாத்திரை அளவு, புணர்ச்சி விதிகள் ஆகியவற்றை விரிவாக விளக்குகிறது. தமிழ் அரிச்சுவடியில் மொத்தம் 247 எழுத்துகள் உள்ளன. இவை உயிரெழுத்து, மெய்யெழுத்து, ஆய்த எழுத்து, உயிர்மெய் எழுத்து என நான்கு பெரும் பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்வெழுத்துகளின் அமைப்பும் ஒலியியல் தன்மையும் தமிழ் மொழியின் தனித்துவத்தை உலகிற்கு உணர்த்துகின்றன.
1. எழுத்துகளின் மொத்த எண்ணிக்கை
தமிழ் அரிச்சுவடியில் மொத்தம் 247 எழுத்துகள் உள்ளன. இவை பின்வருமாறு பிரிக்கப்படுகின்றன:
- உயிரெழுத்துகள் — 12
- மெய்யெழுத்துகள் — 18
- ஆய்த எழுத்து — 1
- உயிர்மெய் எழுத்துகள் — 18 × 12 = 216
மொத்தம்: 12 + 18 + 1 + 216 = 247. உயிர்மெய் எழுத்துகள் மெய்யெழுத்தும் உயிரெழுத்தும் சேர்ந்து உருவாகும் கூட்டெழுத்துகள் ஆகும். உதாரணமாக, க் என்னும் மெய்யும் அ என்னும் உயிரும் சேர்ந்து க என்னும் உயிர்மெய் உருவாகிறது.
2. உயிரெழுத்துகள் (Vowels)
தமிழில் உயிரெழுத்துகள் 12. இவை தாமாகவே ஒலிக்கும் ஆற்றல் கொண்டவை. வேறு எழுத்தின் துணையின்றி தனியாக நிற்கும் தன்மை உடையவை.
அ, ஆ, இ, ஈ, உ, ஊ, எ, ஏ, ஐ, ஒ, ஓ, ஔ
இவை குறில் (குறுகிய ஒலி) மற்றும் நெடில் (நீண்ட ஒலி) என இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன:
- குறில் எழுத்துகள் (5): அ, இ, உ, எ, ஒ — இவை ஒரு மாத்திரை அளவில் உச்சரிக்கப்படுகின்றன.
- நெடில் எழுத்துகள் (7): ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஔ — இவை இரண்டு மாத்திரை அளவில் உச்சரிக்கப்படுகின்றன.
மாத்திரை என்பது ஒலியை அளவிடும் காலவலகு (unit of time). ஒரு கண்ணிமைக்கும் நேரம் ஒரு மாத்திரை என்று கூறப்படும். குறில் குறைந்தது ஒரு மாத்திரை; நெடில் அதனின் இரட்டிப்பான இரண்டு மாத்திரை.
3. மெய்யெழுத்துகள் (Consonants)
தமிழில் மெய்யெழுத்துகள் 18. இவை தனியாக ஒலிக்க இயலாது; உயிரின் துணையோடு மட்டுமே ஒலிக்கும். இதனால் இவை மெய் (உடல்/body) எனப்படுகின்றன. உயிர் இல்லாத மெய் என்னும் பொருளில் இவ்வெழுத்துகளின் கீழ் புள்ளி வைக்கப்படுகிறது.
க், ங், ச், ஞ், ட், ண், த், ந், ப், ம், ய், ர், ல், வ், ழ், ள், ற், ன்
மெய்யெழுத்துகள் உச்சரிப்பு இடத்தின் அடிப்படையில் மூன்று வகையாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன:
3.1 வல்லினம் (Hard Consonants) — 6
க், ச், ட், த், ப், ற் — இவை வலிமையான, கடினமான ஒலிகளை உடையவை. இவற்றை உச்சரிக்கும்போது வாய், தொண்டை, நாக்கு ஆகியவை இறுக்கமாக அமையும். இவை வன்மை என்று தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும்.
3.2 மெல்லினம் (Soft/Nasal Consonants) — 6
ங், ஞ், ண், ந், ம், ன் — இவை மெல்லிய, மூக்கு வழி ஒலிகளை உடையவை (nasal consonants). இவை மென்மை என்று தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும்.
3.3 இடையினம் (Medium Consonants) — 6
ய், ர், ல், வ், ழ், ள் — இவை வல்லினத்திற்கும் மெல்லினத்திற்கும் இடைப்பட்ட ஒலித் தன்மை உடையவை. இவை இடைமை என்று தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும்.
மெய்யெழுத்துகள் அரை மாத்திரை அளவில் உச்சரிக்கப்படுகின்றன. இது குறிலின் பாதி அளவு.
4. ஆய்த எழுத்து (Aytham)
ஃ — இது தமிழின் தனிச்சிறப்பு மிக்க எழுத்து. ஆய்த எழுத்தானது உயிரும் அல்ல, மெய்யும் அல்ல; தனி வகையினது. இதை முப்புள்ளி என்றும் அழைப்பர். இது அரை மாத்திரை அளவில் உச்சரிக்கப்படும். ஆய்த எழுத்து சொல்லின் நடுவில் மட்டுமே வரும்; தொடக்கத்திலோ இறுதியிலோ வராது. எடுத்துக்காட்டு: அஃது, இஃது.
தொல்காப்பியம் ஆய்த எழுத்தை "ஆய்தம் என்னும் முப்பாற் புள்ளி" எனக் குறிப்பிடுகிறது. சமஸ்கிருத இலக்கண மரபில் இதற்கு நேரான ஒலி இல்லை; இது தமிழ் மொழியின் தனிச்சொத்து.
5. உயிர்மெய் எழுத்துகள் (Compound Letters)
18 மெய்யெழுத்துகளும் 12 உயிரெழுத்துகளும் சேர்ந்து உருவாகும் கூட்டெழுத்துகள் உயிர்மெய் எழுத்துகள் எனப்படும். மொத்தம் 18 × 12 = 216 உயிர்மெய் எழுத்துகள் உள்ளன. இவை மெய்யின் கீழுள்ள புள்ளியை நீக்கி உயிரை இணைத்து எழுதப்படும்.
எடுத்துக்காட்டு: க் + அ = க; க் + ஆ = கா; க் + இ = கி; க் + உ = கு என்று உருவாகின்றன. உயிர்மெய் எழுத்துகளின் மாத்திரை அதில் உள்ள உயிரெழுத்தின் மாத்திரையை அனுசரிக்கும்: குறிலுடன் சேர்ந்தது ஒரு மாத்திரை; நெடிலுடன் சேர்ந்தது இரண்டு மாத்திரை.
6. மாத்திரை அளவு — சுருக்கம்
மாத்திரை என்பது எழுத்தை உச்சரிக்கும் காலத்தின் அளவு. தொல்காப்பியம் இதனை நேரிசை என்று குறிப்பிடும்:
- 1 மாத்திரை: குறில் உயிரெழுத்துகள் (அ, இ, உ, எ, ஒ)
- 2 மாத்திரை: நெடில் உயிரெழுத்துகள் (ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஔ)
- ½ மாத்திரை: மெய்யெழுத்துகள் 18 + ஆய்த எழுத்து
செய்யுளில் ஒரு அடியின் இசை அளவை (சீர், தளை) கணக்கிட மாத்திரை இன்றியமையாத அடிப்படையாகும். யாப்பிலக்கணம் (prosody) மாத்திரையை மையமாகக் கொண்டே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.
7. தமிழ் எழுத்துகளின் தனித்துவம்
தமிழ் எழுத்துமுறையில் பல தனிச்சிறப்புகள் உள்ளன:
- தமிழ் எழுத்துகள் இடமிருந்து வலமாக எழுதப்படும்.
- தமிழில் பேரெழுத்து / சிறுகெழுத்து (Capital / Lowercase) பாகுபாடு இல்லை. சொல் தொடங்கும் இடத்தில் எழுத்தில் மாற்றம் இல்லை.
- ழ், ற், ன், ள் — இந்நான்கு எழுத்துகளும் தமிழுக்கு மட்டுமே உரியவை; சமஸ்கிருதம் உள்பட எந்த மொழியிலும் இவை இல்லை. இதனால் இவை தமிழ் மொழியின் அடையாளங்கள் எனப்படும்.
- தமிழில் எகர, ஒகர குறில் (எ, ஒ) உள்ளன; பிற திராவிட மொழிகளில் இவை நீண்ட ஒலியாகவே வரும். இது தமிழின் ஒலியியல் தனித்தன்மை.
- தமிழ் எழுத்துகள் வட்டமான, வளைந்த வடிவங்களை மிகுதியாகக் கொண்டிருக்கின்றன. ஓலைச்சுவடியில் எழுதும் வசதிக்காக வட்டவடிவங்கள் உருவாயின என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
8. எழுத்ததிகாரம் — ஒன்பது இயல்கள்
தொல்காப்பியத்தின் எழுத்ததிகாரத்தில் ஒன்பது இயல்கள் உள்ளன:
- நூன்மரபு — எழுத்துகளின் எண்ணிக்கை, வகை, மாத்திரை
- மொழிமரபு — சொற்களில் எழுத்துகள் வரும் முறை
- பிறப்பியல் — எழுத்துகளின் உச்சரிப்பு இடம் (உண்டல், இதழ், பல், மூக்கு, நாக்கு)
- புணரியல் — சொற்கள் புணரும்போது எழுத்துகளில் நிகழும் மாற்றங்கள்
- தொகை மரபு — தொகைச்சொல்லின் இயல்புகள்
- உருபியல் — வேற்றுமை உருபுகள் (வேற்றுமை விகுதிகள்)
- எச்சவியல் — எச்சமாக முடியும் சொற்களின் இயல்பு
- உவம இயல் — உவமை அணியின் இலக்கண முறைகள்
- செய்யுளியல் — செய்யுளில் எழுத்துகளின் நிலை, யாப்பு விதிகள்
9. பிறப்பியல் — எழுத்துகளின் உச்சரிப்பு இடம்
தொல்காப்பியம் பிறப்பியல் இயலில் எழுத்துகள் எங்கிருந்து தோன்றுகின்றன என்பதை விளக்குகிறது. எழுத்தின் பிறப்பிடங்கள் (உச்சரிப்பு உறுப்புகள்):
- தலை (Glottal): அ, ஆ உயிரெழுத்துகளும் ஆய்த எழுத்தும்
- மூக்கு (Nasal): மெல்லின மெய்கள் (ங, ஞ, ண, ந, ம, ன)
- நாக்கு நுனி, பல், அண்ணம்: வல்லினம், இடையினம் ஆகியவை
- இதழ் (Labial): ப், ம், உ, ஊ, ஔ
இவ்வகைப்பாடு நவீன ஒலியியல் (phonetics) வகைப்பாட்டோடு பெரும்பாலும் ஒத்துப்போகிறது. இது தொல்காப்பியரின் அறிவியல் நோக்கையும் ஆழமான மொழி ஆராய்ச்சியையும் காட்டுகிறது.
10. புணர்ச்சி (Sandhi) — அடிப்படை விதிகள்
இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது அல்லது ஒரு சொல்லின் உள்ளே இரண்டு எழுத்துகள் சேரும்போது நிகழும் ஒலி மாற்றங்கள் புணர்ச்சி எனப்படும். புணர்ச்சி விதிகள் எழுத்ததிகாரத்தின் புணரியல் இயலில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன:
- உயிர் புணர்ச்சி: உயிரில் முடியும் சொல்லோடு உயிரில் தொடங்கும் சொல் இணையும்போது உயிர் மாற்றம் நிகழும். எ.கா: பா + அரசன் = பாவரசன் (யகரம் வரும்).
- மெய் புணர்ச்சி: மெய்யில் முடியும் சொல்லோடு மெய்யில் தொடங்கும் சொல் சேரும்போது மெய்மயக்கம் நிகழும். எ.கா: நாட் + கள் = நாட்கள்.
- தனிக்குறில் முன் வல்லினம் இரட்டல்: தனிக்குறில் முன் வரும் வல்லின மெய் இரட்டிக்கும். எ.கா: அக் + கரை = அக்கரை.
11. தமிழ் எழுத்துகளும் வரலாறும்
தமிழ் எழுத்துகள் கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்கும் முன்பே இருந்தன என்று தொல்லியல் ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. தமிழி எழுத்து (வட்டெழுத்து / Vatteluttu) என்பது பழந்தமிழ் கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் முதல்நிலை எழுத்துகள். இன்றைய தமிழ் எழுத்துகள் கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டளவில் படிப்படியாக உருவெடுத்துள்ளன. தமிழ்நாடு அரசு 2008இல் எழுத்துகளை சில திருத்தங்களுடன் நவீனப்படுத்தியது.
தொல்காப்பியம் தமிழ் எழுத்துகளை அக்காலத்தில் 30 ஆக கூறியது (12 உயிர் + 18 மெய்); உயிர்மெய்யும் ஆய்தமும் சேர்த்தால் 247 என்னும் எண்ணிக்கை வருகிறது. நன்னூல் காலகட்டத்தில் இந்தப் பட்டியல் நிலைபெற்றது.