இதழ்ப் பெண்

---

1. கவிதையின் பின்னணி

தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்ணை மலரோடு ஒப்பிடும் மரபு சங்க காலம் முதலே தொடர்கிறது. குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்னும் ஐந்திணைகளிலும் பெண்ணின் உணர்வுகள் இயற்கை உருவகங்கள் வழியே சித்தரிக்கப்பட்டன. "இதழ்ப் பெண்" என்னும் தலைப்பே பெண்ணை ஒரு மலரின் இதழாகக் காட்டுகிறது — மென்மையானது, நறுமணமுடையது, ஆனால் அழிந்துவிடும் என்று நினைக்கும்போதே மீண்டும் மலர்ந்து நிற்கும் சக்தியுடையது.

நவீன தமிழ்க் கவிஞர்கள் பெண்ணியத்தை மையமாகக் கொண்டு எழுதும்போது, பெண்ணின் உடல் அழகை மட்டுமல்ல, அவளின் மன உறுதியையும், சமூகத் தடைகளை எதிர்கொள்ளும் திறனையும் சித்தரிக்கின்றனர். இக்கவிதையும் அத்தகைய நோக்கில் பெண்ணை இதழாக உருவகப்படுத்துகிறது.

2. கவிதையின் மையக் கருத்துகள்

அ) மலர் உவமை

மலரின் இதழ் எவ்வாறு காற்றிலும் மழையிலும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறதோ, அவ்வாறே பெண்ணும் வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொண்டு தன் அடையாளத்தை காத்துக்கொள்கிறாள். இதழின் நுண்ணிய அமைப்பு பெண்ணின் உணர்திறனை குறிக்கிறது; அதன் வண்ணம் பெண்ணின் வாழ்க்கையின் பன்முகத்தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆ) இயற்கையோடு இணைந்த பெண்மை

தமிழ்ச் சங்க இலக்கியத்தில் பெண்கள் இயற்கையோடு இணைந்து சித்தரிக்கப்படுவது வழக்கம். குறிஞ்சி நிலத்தில் குறத்தி, முல்லை நிலத்தில் இடையச்சி என்று ஒவ்வொரு நிலத்தின் பெண்ணும் அந்த நிலத்தின் இயற்கை அம்சங்களுடன் ஒன்றிணைகிறாள். இக்கவிதையில் இதழ்ப் பெண் இயற்கையின் ஒரு அங்கமாகவே காட்டப்படுகிறாள்.

இ) பெண்ணின் வலிமை

மலரின் இதழ் மென்மையானதாகத் தோன்றினாலும் அது தன் உள்ளே விதையை — வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சியை — பாதுகாக்கிறது. அதுபோலவே பெண்ணும் வெளியில் மென்மையாகத் தோன்றினாலும் உள்ளே அசாத்திய ஆற்றலை சுமக்கிறாள். இந்த இரட்டை அடையாளம் — மென்மை மற்றும் வலிமை — இக்கவிதையின் முக்கிய செய்தி ஆகும்.

3. தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்ணிய மரபு

தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்கள் ஆசிரியர்களாக இருந்தது சங்க காலம் முதலே தொடர்கிறது. ஔவையார் — நீதி இலக்கியத்தின் தாய்; அவரது ஆத்திசூடி, கொன்றை வேந்தன், மூதுரை நூல்கள் தமிழ் இலக்கியத்தின் அடிப்படை நூல்கள். ஆண்டாள் — பக்தி இலக்கியத்தில் திருப்பாவை படைத்தவர்; காதலையும் பக்தியையும் கலந்து பாடியவர். மூவந்தியார் — புறநானூற்றில் கவிதைகள் இடம்பெற்ற சங்கப் பெண் புலவர்.

நவீன காலத்தில் மலதி மைப்பன், சுப்புலட்சுமி போன்ற கவிஞர்கள் பெண்ணிய உணர்வுகளை நேரடியாக வெளிப்படுத்தும் கவிதைகளை எழுதினர். இக்கவிதையும் அந்த மரபின் தொடர்ச்சியாக அமைகிறது.

4. இலக்கணக் குறிப்புகள்

• இதழ் — மலரின் ஒவ்வொரு அடுக்கும் இதழ் எனப்படும்; பத்திரிகைக்கும் இதழ் என்று பெயர்.
• பெண் — ஸ்திரீ; பெண்பாலை குறிக்கும் சொல்.
• உவமை அணி — ஒன்றை மற்றொன்றோடு ஒப்பிட்டுக் காட்டும் அணி.
• உருவக அணி — ஒன்றை மற்றொன்றாகவே கூறும் அணி. இக்கவிதையில் பெண்ணை இதழாகவே கூறுவது உருவக அணி ஆகும்.
• தொடை — ஓசை நயத்திற்காக சொற்களை அமைக்கும் முறை; மோனை, எதுகை, இயைபு என மூன்று வகை.

5. கவிதையில் காணும் அலங்காரங்கள்

இக்கவிதையில் இயற்கை உவமை முதன்மையான அலங்காரமாக அமைகிறது. காற்று = வாழ்க்கையின் சவால்கள்; மழை = துன்பங்கள்; வெயில் = வாய்ப்புகள்; மண் = சமூகம் என்று ஒவ்வொரு இயற்கை அம்சமும் மனித வாழ்வின் ஒரு பரிமாணத்தை குறிக்கிறது. இதழ் இந்த எல்லா சூழல்களிலும் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்வதாக கவிஞர் காட்டுகிறார்.

6. சமூகப் பின்னணி

பதினொன்றாம் வகுப்பு உயர்நிலை தமிழ் பாடத்தில் இக்கவிதை சேர்க்கப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பெண்கல்வி, பெண் உரிமை, பெண் மேம்பாடு என்னும் நவீன கருத்துகளை இளைஞர்களிடம் வேரூன்ற வைப்பதற்காக இத்தகைய கவிதைகள் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் பெண்கல்வியை ஊக்குவித்த காமராஜர் ஆட்சிக் காலம் முதல் இன்று வரை பெண்களின் கல்வி முன்னேற்றம் கணிசமாக உள்ளது.

7. தேர்வு நோக்கில் முக்கியக் கருத்துகள்

• "இதழ்" என்பதற்கு மலரிதழ் மற்றும் பத்திரிகை என்று இரு பொருள் உண்டு.
• கவிதையில் பெண்ணை மலரின் இதழாக உருவகப்படுத்தும் அணி — உருவக அணி.
• தமிழ் சங்க இலக்கியத்தில் பெண் புலவர்கள் — ஔவையார், ஆண்டாள், மூவந்தியார், நக்கண்ணையார்.
• பெண்ணிய இலக்கியம் (Feminist Literature) நவீன தமிழிலக்கியத்தின் முக்கிய கூறு.
• இக்கவிதை இயற்கை உவமை, உருவக அணி ஆகியவற்றை கையாள்கிறது.