அன்னை மொழியே (Mother Tongue)
இக்கவிதை தமிழ் மொழியின் பெருமையையும் அழகையும் போற்றும் ஒரு சிறப்பான படைப்பாகும். தமிழ் மொழியை அன்னையாகவும் அன்பு மகளாகவும் போற்றி வணங்கும் பாடலிது.
கவிதையின் சிறப்பு
"அன்னை மொழியே! அழகார்ந்த செந்தமிழே!" என்று தொடங்கும் இக்கவிதை தமிழ் மொழியின் பண்டைய பெருமையை எடுத்துரைக்கிறது. முன்னெக்கும் முன்னே முகிழ்த்த நறுங்கனியே என்று தமிழை பழங்காலத்திலிருந்தே மலர்ந்த இனிய கனியாக வர்ணிக்கிறார் கவிஞர்.
கன்னியகுமரி மற்றும் தமிழகம்
கன்னிக் குமரிக் கடலம்கொண்ட நாட்டினிடையில் பன்னி அரசிருந்த பண்ணுலகப் பேரேரே என்று கன்னியகுமரிக் கடலோரத்தில் ஆட்சிசெய்த நாட்டின் பெரும் பேரரசு தமிழ் என்று போற்றுகிறது.
திருக்குறளும் இலக்கியங்களும்
மாதன்னன் மகளே! திருக்குறளின் பாண்புகழே! என்று திருக்குறளின் புகழை தமிழ் மொழியோடு இணைத்து கவிஞர் பாடுகிறார். இன்னறும் பாப்பத்தே! நற்கணக்கே! என்று தமிழின் இசை நலத்தையும் கணிதத்தையும் குறிப்பிடுகிறார்.
சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும்
பன்னும் சிலம்பே! மணிமேக்கலைவடிவே! என்று சிலப்பதிகாரம் மற்றும் மணிமேகலை என்ற இரு முத்தமிழ் காப்பியங்களையும் தமிழ் மொழியின் வடிவமாக கவிஞர் வர்ணிக்கிறார்.