உணவே மருந்து

உணவே மருந்து

உணவின் முக்கியத்துவம்

உணவு மனிதனின் முதன்மையான தேவை. நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோம், எப்படி சாப்பிடுகிறோம் என்பது நம் உடல் நலனை நேரடியாக தீர்மானிக்கிறது. "உண்டி முதற்றே உலகு" என்ற வாக்கியம் உணவின் முக்கியத்துவத்தை சுருக்கமாக கூறுகிறது. உணவு நம் உடலுக்கு வலு கொடுக்கிறது; வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாக அமைகிறது.

தமிழ் மருத்துவத்தில் உணவு

தமிழ் மருத்துவத்தில் உணவை சஞ்சீவி என்று கூறுகிறார்கள். அதாவது அனைத்து நோய்களையும் குணப்படுத்தக்கூடிய மருந்து. இயற்கையான உணவுகளும் இயற்கையான உணவு பழக்கவழக்கங்களும் உடல் நலனையும் மனநலனையும் காக்கும் என்று மருத்துவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

உணவும் நாகரிகமும்

உணவு வெறும் உடல் வலுவை மட்டும் கொடுப்பதில்லை. உணவு நம்பிக்கைகளையும், பழக்கவழக்கங்களையும், நாகரிகத்தையும், சமூகத்தையும், வாழ்க்கை முறையையும் வடிவமைக்கிறது. ஒவ்வொரு கலாச்சாரத்திலும் உணவுப் பழக்கம் வேறுபடுகிறது.

பசியின் வலி - இலக்கியம் கூறுவது

"பசி வந்திட பத்தும் பறந்துபோம்" என்ற பழமொழி பசியின் கொடுமையை விவரிக்கிறது. மணிமேகலை காப்பியத்தில் பசியை "பசிப்பிணி" (பசி நோய்) என்று அழைக்கிறது. "உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே" என்று புறநானூறு கூறுகிறது - உணவு கொடுப்பவர் உயிர் கொடுப்பவர் ஆவார்.

நவீன உணவுப் பழக்கங்கள் - ஆபத்து

இன்று உலகெங்கும் உணவுப் பழக்கங்கள் மாறிவிட்டன. நாடு, மாநிலம், மாவட்டம் வாரியாக உணவகங்கள் பெருகியுள்ளன. மக்கள் சத்துணவிற்காக அல்ல; சுவைக்காக சாப்பிடுகிறார்கள். பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளும் (Processed Foods), நொறுக்குத் தீனிகளும் (Fast Foods) பெருகிவிட்டன. இதனால் நோய்கள் அதிகரித்துள்ளன.

பாரம்பரிய உணவு vs நவீன உணவு

நம் முன்னோர் சாப்பிட்ட பாரம்பரிய உணவுகள் அதிக சத்துக்களை கொண்டிருந்தன. இன்றைய உணவுகள் சுவைக்காக சத்தை தியாகம் செய்கின்றன. "உணவே மருந்து" என்ற நிலை மாறி "மருந்தே உணவு" என்ற நிலைக்கு நாம் வந்துவிட்டோம். இது கவலைக்குரிய மாற்றம்.

மணிமேகலையுடன் தொடர்பு

மணிமேகலை காப்பியத்தில் அமுதசுரபி என்னும் வற்றாத உணவுப் பாத்திரம் பசித்திருந்தவர்களுக்கு உணவளிக்கப் பயன்பட்டது. இது உணவு தானம் ஒரு உயரிய செயல் என்பதை உணர்த்துகிறது. "உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே" என்ற தத்துவம் மணிமேகலையின் தருமச் செயலில் நிலைபெறுகிறது.

நம் கடமை

நாம் இயற்கையான உணவுகளை உண்ண வேண்டும். பாரம்பரிய உணவு முறைகளை பின்பற்ற வேண்டும். உணவு மருந்தாக இருக்க வேண்டும்; நோயை உருவாக்கக்கூடாது. உணவே மருந்து என்ற உண்மையை மனதில் கொண்டு வாழ வேண்டும்.