கலிங்கத்துப்பரணி
நூல் அறிமுகம்
கலிங்கத்துப்பரணி என்பது தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் சிறப்பான இடம் பெற்ற ஒரு பரணி நூல். இதனை இயற்றியவர் சயங்கொண்டார். இந்நூல் குலோத்துங்க சோழன் I கலிங்க நாட்டின் மீது (இன்றைய ஒடிஷா மாநிலம்) கொண்ட வெற்றியை கொண்டாடி பாடப்பட்டது.
பரணி இலக்கிய வகை
பரணி என்பது ஒரு வகையான போர் காவியம். ஆயிரம் யானைகளை வென்ற அரசனின் வீரத்தை போற்றும் நூல்களே பரணி எனப்படும். இது யாப்பு அமைப்பில் அமைந்த ஒரு விசேஷமான தமிழ் இலக்கிய வகை. சயங்கொண்டார் குலோத்துங்க சோழனின் அவைப் புலவராக இருந்தார்.
பாடல் 1 – கலிங்க நிலத்தின் வெப்பம்
தீயின் வாயினீர் பெறினும்
தேர்வார் உண்பர் தேக்கினம்;
நாயின் வாயினீர் அதனை
நக்கி உய்யுமென்று நோக்கும்.
பொருள்: கலிங்க நிலத்தின் கடுமையான வெப்பத்தால் தாகம் தீரும் வண்ணம் மான் கூட்டம், நெருப்பிலிருந்து தண்ணீர் கிடைத்தாலும் அதை குடிக்கத் தயாராக இருந்தன. தாகம் தாங்காமல் அவை சிவந்த நாயின் வாயிலிருந்து வழியும் நீரை நக்கியாவது உயிர் வாழலாம் என்று நோக்கின என்று கவிஞர் கலிங்க நிலத்தின் கொளுத்தும் வெப்பத்தை வருணிக்கிறார்.
பாடல் 2 – கலிங்க வழியில் மேகமும் நிலாவும்
காதினைக் கடத்தும்என்க
காருமுகிலும் வெண்மதியும்
வேதினைப் படர்வது அன்றி
வேறிடம் புகலுண்டோ என்று.
பொருள்: கலிங்க நிலத்தின் வெப்பத்தால் கரிய மேகமும், வெண்மையான நிலவும் கூட வியர்வை சிந்திக்கொண்டே வேகமாக இந்த நிலத்தை கடந்து ஓடின; வேறு எங்காவது புகலிடம் உண்டா என்று வேகமாக நடந்தன என்று கவிஞர் வருணிக்கிறார்.
இலக்கிய அமைப்பும் அணிகளும்
- வெந்து – எரிந்து/வெப்பமடைந்து என்னும் பொருள்
- உல்ர்ந்து – உலர்ந்து/வாடி என்னும் பொருள்
- நாயின் வாயினீர் – நாயின் வாயில் வழியும் நீர் என்னும் பொருள்
- கவிதையில் உவமை அணி (Simile) மற்றும் இன்னிசை அணி பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன
- மேகம், நிலவு ஆகியவற்றை மனிதர்களாக சித்தரிக்கும் உருவகம் காணப்படுகிறது
வரலாற்று பின்னணி
குலோத்துங்க சோழன் I (கி.பி. 1070–1120) மிகவும் சக்திவாய்ந்த சோழ மன்னன். அவன் கலிங்க நாட்டின் மீது படை எடுத்து வெற்றி பெற்றான். இந்த வெற்றியை கொண்டாடி சயங்கொண்டார் இந்தப் பரணியை இயற்றினார். கலிங்க நாடு என்பது இன்றைய ஒடிஷா மாநிலத்தின் கடற்கரை பகுதியாகும்.
கவிஞர் சயங்கொண்டார்
சயங்கொண்டார் குலோத்துங்க சோழனின் அவைப் புலவர். "சயம்" என்றால் வெற்றி என்பது பொருள். குலோத்துங்கனின் வெற்றியை இவர் பாடியமையால் "சயங்கொண்டார்" என பெயர் பெற்றார் என கருதலாம். இந்நூல் தமிழ் இலக்கியத்தில் முதல் தனி பரணி நூல்களுள் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.