இக்காலக் கவிதைகள் – 20ஆம் நூற்றாண்டு தமிழ்க் கவிதைகள்
அறிமுகம்
20ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் உரைநடையும் கவிதையும் மிகவும் வேகமாக வளர்ந்தன. தேசம், மொழி, சமூகம், கலை என்று புதிய கருத்துகளை தழுவி தமிழ் கவிதை விரிவடைந்தது. இக்காலக் கவிஞர்கள் வீரம், தேசப்பற்று, சமத்துவம் ஆகியவற்றை வலிமையாக பாடினார்கள்.
முன்னோடிக் கவிஞர்கள்
- சுப்பிரமணிய பாரதியார் (1882–1921)
- பாரதிதாசன் (1891–1964)
- கவிமணி தேசிக விநாயகனார் (1876–1954)
- நாமக்கல் ராமலிங்கம் (1888–1972)
சுப்பிரமணிய பாரதியார்
பாரதியார் கவிதை மரபை மாற்றினார். அரசர்களை புகழ்வதற்கு பதிலாக, சாதாரண மக்களையும் தேசத்தையும் பாடினார். இந்தியாவை தாயாக வர்ணித்தார்:
"முப்பது கோடி முகமுடையாள்
உயிர் மொய்ம்பு ஒன்றுடையாள்..."
வெளிநாட்டு அறிவை தமிழில் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தார்.
பாரதிதாசன்
பாரதிதாசன் தமிழ் பெருமை, பெண் விடுதலை, திராவிட இயக்கம், பொதுவுடைமை ஆகியவற்றை பாடினார். தமிழ் ஒற்றுமைக்கு அழைப்பு விடுத்தார்:
"எங்கள் கவிஞர் எங்கோ மறைந்தார்..."
சமத்துவத்திற்காக குரல் கொடுத்தார்:
"எல்லார்க்கும் எல்லாம் பெறவேண்டும்..."
கவிமணி தேசிக விநாயகனார்
கவிமணி ஆழமான உணர்வுகளை எளிய வார்த்தைகளில் சொன்னார். தமிழை போற்றி பாடினார்:
"கல்லைப் பிசைந்து கனியாக்கும் செந்தமிழின்
சொல்லை மணியாகத் தொடுத்தவனும் நீதானே"
நாமக்கல் ராமலிங்கம்
நாமக்கல் கவிஞர் தேசிய விடுதலை, சமூக நீதி, தமிழ் பண்பாடு ஆகியவற்றை பாடினார். அவரது கவிதைகள் எளிமையும் ஆழமும் கொண்டவை.
20ஆம் நூற்றாண்டு கவிதை சிறப்புகள்
- அரசர் புகழ் பாடும் மரபு மாறி, மக்கள் வாழ்வை பாடும் மரபு தோன்றியது
- தேசப்பற்று, மொழிப்பற்று, சமூக சீர்திருத்தம் முன்வந்தன
- பெண் விடுதலை கவிதையில் முக்கிய இடம் பெற்றது
- புதுக்கவிதை (Free verse) வடிவம் வளர்ந்தது
- பொதுவுடைமை, சமத்துவம் கவிதையில் பிரதிபலித்தன