வேற்றுமை (விகுதி / வேற்றுமை உருபுகள்)
தமிழ் இலக்கணத்தில் வேற்றுமை என்பது பெயர்ச்சொல்லுக்கு ஒரு வாக்கியத்தில் இருக்கும் தொடர்பைக் காட்டுவதற்காக ஏற்படும் உருவ மாற்றம் ஆகும். இதனை ஆங்கிலத்தில் Case என்று அழைப்பர். தமிழில் எட்டு வேற்றுமைகள் உள்ளன.
வேற்றுமை என்றால் என்ன?
வேற்றுமை என்பது ஒரு பெயர்ச்சொல்லுக்கும் வாக்கியத்தில் உள்ள மற்ற சொற்களுக்கும் உள்ள தொடர்பை விளக்கும் இலக்கண முறையாகும். தொல்காப்பியம் இந்த வேற்றுமை முறைமையை விரிவாக விவரிக்கிறது.
எட்டு வேற்றுமைகள்
- முதல் வேற்றுமை – எழுவாய் (Nominative)
விகுதி: உருபு இல்லை (வெற்று நிலை)
எடுத்துக்காட்டு: இராமன் வந்தான். (இராமன் = எழுவாய்) - இரண்டாம் வேற்றுமை – செயப்படுபொருள் (Accusative)
விகுதி: ஐ
எடுத்துக்காட்டு: புத்தகத்தை படி. - மூன்றாம் வேற்றுமை – கருவி (Instrumental)
விகுதி: ஆல், ஆன்
எடுத்துக்காட்டு: கையால் எழுது. - நான்காம் வேற்றுமை – கொடை (Dative)
விகுதி: கு, உக்கு
எடுத்துக்காட்டு: அவனுக்கு கொடு. - ஐந்தாம் வேற்றுமை – நீக்கம் (Ablative)
விகுதி: இல், இருந்து
எடுத்துக்காட்டு: சென்னைலிருந்து வந்தான். - ஆறாம் வேற்றுமை – உடைமை (Genitive)
விகுதி: அது, இன், உடைய
எடுத்துக்காட்டு: ராமனுடைய புத்தகம். - ஏழாம் வேற்றுமை – இடம் (Locative)
விகுதி: இல்
எடுத்துக்காட்டு: வீட்டில் இருக்கிறான். - எட்டாம் வேற்றுமை – விளி (Vocative)
விகுதி: ஏ, ஆ
எடுத்துக்காட்டு: இராமனே, வா!
தொல்காப்பியம் கூறுவது
தொல்காப்பியர் இந்த வேற்றுமை முறைமையை 'எழுவாய்' முதல் 'விளி' வரை விரிவாக விளக்கியுள்ளார். வேற்றுமை விகுதிகளை உருபுகள் என்றும் அழைப்பர்.
வேற்றுமை உருபுகள் பொருளை மாற்றும் விதம்
ஒரே பெயர்ச்சொல்லுக்கு வெவ்வேறு வேற்றுமை விகுதிகள் இணைக்கப்படும்போது அதன் பொருள் வாக்கியத்தில் மாறுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக: வீடு (எழுவாய்), வீட்டை (செயப்படுபொருள்), வீட்டால் (கருவி), வீட்டுக்கு (கொடை), வீட்டிலிருந்து (நீக்கம்), வீட்டின் (உடைமை), வீட்டில் (இடம்).