மணம் நுகர்ந்ததற்குப் பணம்

மணம் நுகர்ந்ததற்குப் பணம்

கதை அறிமுகம்

இது ஒரு நகைச்சுவையான நீதிக்கதை. நீதி, நேர்மை, புத்திசாலித்தனம் ஆகியவற்றை விளக்கும் இக்கதை தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பரவலாக அறியப்பட்ட ஒரு நாட்டுப்புறக் கதையாகும்.

கதையின் பின்னணி

ஒரு ஊரில் ஒரு பணக்கார வணிகர் இருந்தார். அவர் வீட்டில் தினமும் சிறந்த உணவு சமைக்கப்படும். அவர் வீட்டு அருகே ஒரு ஏழை மனிதன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு உணவு வாங்கும் வசதி இல்லை.

கதையின் போக்கு

ஒரு நாள் வணிகரின் வீட்டில் மிகவும் சுவையான உணவு சமைக்கப்பட்டது. அந்த உணவின் மணம் தெருவில் பரவியது. ஏழை மனிதன் அந்த மணத்தை நுகர்ந்து, மகிழ்ச்சியடைந்தான். அவன் தன்னிடம் இருந்த சற்று உலர்ந்த ரொட்டியை அந்த மணத்தை நுகர்ந்தபடியே உண்டான்.

வணிகர் இதைப் பார்த்தார். உடனே கோபமடைந்தார். "என் வீட்டில் சமைத்த உணவின் மணத்தை நீ நுகர்ந்தாய். அதற்கு நீ பணம் கொடுக்க வேண்டும்!" என்று கோரினார்.

நீதிபதியிடம் வழக்கு

ஏழை மனிதன் மறுத்தான். வழக்கு நீதிபதியிடம் சென்றது. நீதிபதி இரு தரப்பினரின் வாதங்களையும் கேட்டார்.

வணிகர் கூறினார்: "என் வீட்டு உணவின் மணத்தை அவன் நுகர்ந்தான். அதற்கு அவன் பணம் தர வேண்டும்."

ஏழை மனிதன் கூறினான்: "நான் மணத்தை மட்டுமே நுகர்ந்தேன். உணவை உண்ணவில்லை. மணத்திற்கு எப்படி பணம் கொடுப்பது?"

நீதிபதியின் அறிவார்ந்த தீர்ப்பு

நீதிபதி சிறிது நேரம் சிந்தித்தார். பின்னர் ஏழை மனிதனிடம் சில நாணயங்களை கையில் வைக்கும்படி கூறினார். ஏழை மனிதன் நாணயங்களை கையில் வைத்தான்.

நீதிபதி நாணயங்களை ஒன்றோடொன்று தட்டினார். சல்லலென்று ஒலி எழுந்தது.

நீதிபதி வணிகரிடம் கூறினார்: "உணவின் மணத்திற்கு, நாணயங்களின் ஒலி பணமாகும். மணத்திற்கு ஒலி - இது நியாயமான கொடுக்கல் வாங்கல்!"

கதையின் நீதி

வணிகர் அவமானமடைந்து சென்றார். ஏழை மனிதன் மகிழ்ச்சியடைந்தான். மணத்திற்கு மணம், ஒலிக்கு ஒலி - இந்தத் தீர்ப்பு நியாயத்தின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.

நீதி என்பது சட்டத்தின் கடிவாளத்தில் மட்டுமல்ல; அறிவின் ஒளியிலும் உள்ளது.

கதை தரும் பாடங்கள்

• பேராசை எப்போதும் தோல்வியில் முடியும்
• அறிவான தீர்ப்பு கொடுமையை வெல்லும்
• நீதி என்பது சமநிலையைப் பேணுவது
• ஏழையிடம் அநியாயம் செய்வோருக்கு அவமானமே கிட்டும்