புணர்ச்சி - இயல்பு மற்றும் விகாரம்
புணர்ச்சி என்றால் என்ன?
இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது ஏற்படும் மாற்றங்களை புணர்ச்சி என்கிறோம். தமிழ் இலக்கணத்தில் புணர்ச்சி மிகவும் முக்கியமான பகுதியாகும். தொல்காப்பியம் புணர்ச்சி விதிகளை விரிவாக விளக்குகிறது.
புணர்ச்சியின் வகைகள்
புணர்ச்சி இரண்டு வகைப்படும்:
- இயல்பு புணர்ச்சி - இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இணைவது.
- விகாரப் புணர்ச்சி - இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது ஒலி மாற்றம் உண்டாவது.
இயல்பு புணர்ச்சி
முன்னொரு சொல்லின் இறுதி எழுத்தும் பின்னொரு சொல்லின் முதல் எழுத்தும் மாறாமல் சேர்வது இயல்பு புணர்ச்சி ஆகும்.
எடுத்துக்காட்டுகள்:
- மரம் + அடி = மரமடி (ம்+அ → மா, இயல்பாக இணைவு)
- பொன் + அணி = பொன்னணி
- கல் + எறி = கல்லெறி
- மண் + அரண் = மண்ணரண்
விகாரப் புணர்ச்சி
இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது ஒலி திரிவு ஏற்படுவது விகாரப் புணர்ச்சி ஆகும். இது மூன்று வகைப்படும்:
1. தோன்றல் விகாரம் (Addition)
இணையும் இடத்தில் புதிய எழுத்து தோன்றுவது.
- கை + அடி = கையடி (உடம்படுமெய் 'ய்' தோன்றியது)
- பூ + அடி = பூவடி (உடம்படுமெய் 'வ்' தோன்றியது)
- மரம் + இலை = மரத்திலை (ஆகம விகாரம்)
2. திரிதல் விகாரம் (Change)
ஒரு எழுத்து மற்றொரு எழுத்தாக மாறுவது.
- தீ + கடல் = தீக்கடல் (க் → க்க்)
- மண் + சிரம் = மஞ்சிரம் (ண் → ஞ் ஆனது)
3. கெடுதல் விகாரம் (Deletion)
ஒரு எழுத்து கெட்டு (நீங்கி) விடுவது.
- மரம் + பழம் = மரப்பழம் (மரம்-ன் 'ம்' கெட்டது)
- கடல் + புள் = கடற்புள்
உடம்படுமெய் விதி
உயிரீறு சொல்லுக்குப் பின் உயிரெழுத்து வந்தால் இடையில் ய் அல்லது வ் தோன்றும்:
- இ, ஈ, ஐ இறுதி → ய் தோன்றும்: கை+அடி = கையடி
- உ, ஊ, ஒ, ஓ இறுதி → வ் தோன்றும்: பூ+அணி = பூவணி
தொல்காப்பிய விதி
தொல்காப்பியம் கூறுவது: "இயல்பினும் விகாரத்தினும் இயலும் புணர்ச்சி" - புணர்ச்சி இயல்பாகவோ விகாரமாகவோ நிகழலாம்.
மொழி முதல், இறுதி விதிகள்
தமிழில் சொல்லின் முதலிலும் இறுதியிலும் வரக்கூடிய எழுத்துகளுக்கு விதிகள் உண்டு. இவை புணர்ச்சி விதிகளில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.