நால்வகைச் சொற்கள்
தமிழ் இலக்கணத்தில் சொற்கள் நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இவை நால்வகைச் சொற்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. தொல்காப்பியம் முதல் தமிழ் இலக்கண நூல்கள் வரை இந்த வகைப்பாடு முறையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.
நால்வகைச் சொற்களின் வகைகள்
- பெயர்ச்சொல் – பொருள்களின் பெயரை உணர்த்துவது
- வினைச்சொல் – செயலை உணர்த்துவது
- இடைச்சொல் – இடையிலே வந்து பொருளை நிறைவு செய்வது
- உரிச்சொல் – பெயரையோ வினையையோ சிறப்பித்துக் கூறுவது
1. பெயர்ச்சொல் (Noun)
மனிதர், விலங்கு, பொருள், இடம், காலம் ஆகியவற்றின் பெயரை உணர்த்தும் சொற்கள் பெயர்ச்சொற்கள் ஆகும்.
எடுத்துக்காட்டு: மரம், நதி, வீடு, குழந்தை, தமிழ், வானம்
பெயர்ச்சொல்லின் வகைகள்
- பொருட்பெயர் – ஒரு பொருளின் பெயர். எ.கா: கல், மண், தண்ணீர்
- இடப்பெயர் – இடத்தின் பெயர். எ.கா: சென்னை, கோயில், வீடு
- காலப்பெயர் – காலத்தின் பெயர். எ.கா: காலை, மாலை, நேற்று
- சினைப்பெயர் – உறுப்பு அல்லது அங்கத்தின் பெயர். எ.கா: கை, கால், தலை
- குணப்பெயர் – குணத்தின் பெயர். எ.கா: வெண்மை, நன்மை, அழகு
- தொழிற்பெயர் – தொழிலை பெயராக உணர்த்துவது. எ.கா: ஓடல், படித்தல், சிரித்தல்
2. வினைச்சொல் (Verb)
செயலை அல்லது நிகழ்வை உணர்த்தும் சொற்கள் வினைச்சொற்கள் ஆகும். இவை காலத்தை (இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்) உணர்த்தும்.
எடுத்துக்காட்டு: வந்தான், செல்கிறாள், படிப்பான், ஓடினர்
வினைச்சொல்லின் வகைகள்
- செய்வினை – தாமே செயல் செய்வதை உணர்த்தும். எ.கா: அவன் படித்தான்
- செயப்பாட்டு வினை – வேறொருவரால் செய்யப்படுவதை உணர்த்தும். எ.கா: அவனால் படிக்கப்பட்டது
- தன்வினை – தன்னை மட்டும் பற்றியது. எ.கா: தூங்கினான், இருந்தான்
- பிறவினை – பிறரை பாதிக்கும் வினை. எ.கா: அழைத்தான், அனுப்பினான்
3. இடைச்சொல் (Particle)
தனித்து நின்று பொருளைத் தராமல், பெயர்ச்சொல் அல்லது வினைச்சொல்லோடு சேர்ந்து வந்து கூடுதல் பொருளை உணர்த்தும் சொற்கள் இடைச்சொற்கள் ஆகும்.
எடுத்துக்காட்டு: ஆம், இல்லை, -ஓ, -ஆல், -கண், -இடம், மட்டும், தான்
- இடைச்சொற்கள் தனியாக பொருள் தரா.
- இவை வினையிடை, பெயரிடை என இரண்டு வகைப்படும்.
- எ.கா: "அவனும் வந்தான்" – இங்கு 'உம்' என்பது இடைச்சொல்.
4. உரிச்சொல் (Adjective/Adverb)
பெயர்ச்சொல்லையோ வினைச்சொல்லையோ அடைமொழியாக (சிறப்பித்து) வந்து அவற்றின் பொருளை மேலும் தெளிவுபடுத்தும் சொற்கள் உரிச்சொற்கள் ஆகும்.
எடுத்துக்காட்டு: மிக, கடிது, உறு, தவ, நனி, கூர்
- பெயருரிச்சொல் – பெயர்ச்சொல்லை சிறப்பிக்கும். எ.கா: "மிகப் பெரிய மரம்" – மிகப் என்பது உரிச்சொல்
- வினையுரிச்சொல் – வினைச்சொல்லை சிறப்பிக்கும். எ.கா: "வேகமாக ஓடினான்" – வேகமாக என்பது உரிச்சொல்
நால்வகைச் சொற்களின் ஒப்பீடு
- பெயர்ச்சொல்: பொருளின் பெயரை உணர்த்தும் – தனித்து நின்று பொருள் தரும்
- வினைச்சொல்: செயலை உணர்த்தும் – காலம் உணர்த்தும்
- இடைச்சொல்: தனியாக பொருள் தாராது – பிற சொற்களோடு சேர்ந்து பொருள் தரும்
- உரிச்சொல்: சிறப்பிக்கும் பண்பு – வேறு சொற்களோடுதான் வரும்
தொல்காப்பியமும் நால்வகைச் சொற்களும்
தமிழ் இலக்கணத்தின் தொன்மையான நூல் தொல்காப்பியம். இதில் சொல்லதிகாரத்தில் நான்கு வகை சொற்களும் விளக்கப்பட்டுள்ளன:
"பெயரே வினையே இடையே உரியே என்று ஆயினால் நான்கே சொல்லே" – தொல்காப்பியம்
இதன்படி, தமிழ் சொற்கள் அடிப்படையில் நான்கே வகைப்படும் என்று தொல்காப்பியர் வரையறை செய்தார்.
நினைவுக் குறிப்புகள்
- பெயர்ச்சொல் – பொருளின் பெயர்
- வினைச்சொல் – செயலை உணர்த்தும்
- இடைச்சொல் – தனியாக பொருள் தாராது
- உரிச்சொல் – சிறப்பிக்கும் பண்பு