திண்ணையை இடித்துத் தெருவாக்கு!
கவிஞர் அறிமுகம்
கவிஞர் தாராபாரதி எழுச்சிமிக்க கவிதைகள் எழுதுவதில் வல்லவர். ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய இவர், தமிழக அரசின் நல்லாசிரியர் விருது பெற்றவர். புதிய விடியல்கள், இது எங்கள் கிழக்கு, தாராபாரதி கவிதைகள் முதலியன இவரது நூல்களுள் சில. இவர் வாழ்ந்த காலம்: 26.02.1947 முதல் 13.05.2000 வரை.
கவிதையின் சாரம்
இக்கவிதை ஒரு மனிதனை நோக்கி அவனது சோம்பல், சுயநலம், தாழ்வு மனப்பான்மை ஆகியவற்றை கேள்வி வடிவில் சுட்டி, தன்னம்பிக்கையுடனும் சமுதாய அக்கறையுடனும் வாழ்க என அறைகூவல் விடுக்கிறது.
இலக்கிய வகை
புதுக்கவிதை (New Poetry) – 6ஆம் வகுப்பு, இரண்டாம் தவண, தமிழ்.
வரிகள் – விளக்கம்
1. உட்கார்ந்து வாழ்வதும் ஒதுங்கி வாழ்வதும்
"உட்கார் நண்பா, நலந்தானா? – நீ ஒதுங்கி வாழ்வது சரிதானா?"
கவிஞர் ஒரு நண்பனிடம் கேட்பதுபோல், 'ஓய்வாக உட்கார்ந்திருக்கிறாய், உனக்கு நலமா?' என்று கேட்கிறார். ஒதுங்கி மறைந்து வாழ்வது சரியா என்று கேள்வி எழுப்புகிறார்.
2. சுயபலம் ஓடுங்குவதா?
"சூட்டு விரல்நீ சுருங்குவதா? – உன் சுயபலம் உனக்குள் ஒடுங்குவதா?"
கொளுத்தும் சூட்டிற்கும் அஞ்சி விரலை சுருக்கிக்கொள்கிறாயா? உன் உள்ளுணர்வும் திறமையும் உன் உள்ளேயே அடங்கிக்கிடக்கின்றனவா என்று வினவுகிறார்.
3. புல்லாய்ப் பிறந்தேன் என்று புலம்பல் வேண்டாம்
"'புல்லாய்ப் பிறந்தேன் நானென்று' – நீ புலம்ப வேண்டாம்; நெல்கூட புல்லின் இனத்தைச் சேர்ந்தது தான் – அது பூமியின் பசியைப் போக்கவில்லையா?"
தன்னை சாதாரணமானவன் என்று நினைத்து கவலைப்படுவது தேவையில்லை. நெல்லும் புல் வகையைச் சேர்ந்தது தான்; ஆனால் கோடி மக்களின் பசியைத் தீர்க்கிறது. சாதாரண பிறப்பும் சாதனை செய்யலாம்.
4. கடலில் ஒரு முத்தாக விளங்கு
"'கடலில் நான்ஒரு துளி'யென்று – நீ கரைந்து போவதில் பயனென்ன? 'கடலில் நான்ஒரு முத்தெ'ன்று – நீ காட்டு; உந்தன் தலைதூக்கு!"
'நான் சமுதாயத்தில் ஒரு துளி மட்டுமே' என்று கரைந்து போவதில் பயனில்லை. 'நான் முத்து' என்ற தன்னம்பிக்கையுடன் தலைநிமிர்ந்து வாழ்.
5. சரித்திரம் யாருக்கு நினைவு வரும்?
"வந்தது யாருக்கும் தெரியாது – நீ வாழ்ந்ததை உலகம் அறியாது; சந்ததி கூட மறந்துவிடும் – உன் சரித்திரம் யாருக்கு நினைவுவரும்?"
யாரும் அறியாமல் வந்து, யாரும் அறியாமல் வாழ்ந்து போனால் வரும் தலைமுறையினர் கூட நம்மை நினைவு கூர மாட்டார்கள். சாதனையாளராக வாழ வேண்டும்.
6. திண்ணையை இடித்துத் தெருவாக்கு
"திண்ணை தானா உன்தேசம்? – உன் தெருவொன்றேயா உன்னுலகம், திண்ணையை இடித்துத் தெருவாக்கு – உன் தெருவை மேலும் விரிவாக்கு!"
இல்லத்தின் திண்ணையே உன் உலகமா? ஒரு தெருவே உன் எல்லையா? திண்ணையை இடித்து வீதியை அகலமாக்கு – அதாவது உன் சிந்தனையை விரிவுபடுத்து, சமுதாயத்திற்கு உதவு.
7. இமயமலையில் இன்னொரு சிகரம் நீ
"எத்தனை உயரம் இமயமலை! – அதில் இன்னொரு சிகரம் உனதுதலை! எத்தனை ஞானியர் பிறந்த தரை – நீ இவர்களை விஞ்சிட என்னதடை?"
இமயமலை எவ்வளவு உயரமானது! ஆனால் உன் தலை அதிலும் ஒரு சிகரம். பல ஞானிகள் பிறந்த இந்தத் தரையில், நீயும் அவர்களை விஞ்சிடலாம். என்ன தடை இருக்கிறது?
8. புகழுடன் வாழ்
"பூமிப் பந்து என்னவிலை? – உன் புகழைத் தந்து வாங்கும்விலை! நாமிப் பொழுதே புறப்படுவோம் – வா நல்லதை எண்ணிச் செயல்படுவோம்!"
பூமியும்கூட உன் புகழுக்கு ஈடாகாது. இப்போதே நல்ல எண்ணங்களுடன் புறப்பட்டு செயல்படுவோம்.
கவிதையின் மையக்கருத்து
- சோம்பலை விட்டு எழுந்து செயல்படு.
- தன்னம்பிக்கை வேண்டும்; தாழ்வு மனப்பான்மை வேண்டாம்.
- சாதாரண பிறப்பும் சாதனை செய்யும் வல்லமை பெற்றது.
- சமுதாயத்திற்கு உதவும் வண்ணம் சிந்தனையை விரிவுபடுத்து.
- உன் புகழ் பூமியின் விலையைக் காட்டிலும் மேலானது.
சொல்லும் பொருளும்
- சுயபலம் – தன்னுடைய உள்ளார்ந்த வலிமை
- ஒதுங்கி வாழ்வது – ஒன்றுமில்லாதது போல் மறைந்து வாழ்வது
- திண்ணை – வீட்டின் முன்புறம் உள்ள தாழ்வாரம்
- புல்லாய்ப் பிறந்தேன் – சாதாரணமாகப் பிறந்தேன்
- சந்ததி – வரும் தலைமுறை
- விஞ்சிட – மேம்படுத்திட, தாண்டிட