திருக்குறள்

குறள் 1: அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும்தாழ் ஆர்வலர் புன்கணீர் பூசல் தரும்.

பொருள்: அன்பை அடைத்து வைக்க தாழ்ப்பாள் இல்லை; அன்புக்கு உரியவரின் துன்பத்தைப் பார்த்தாலே அன்பு, கண்ணீராக வெளிப்பட்டு நிற்கும்.

ஆர்வலர் – அன்புடையவர்; புன்கணீர் – துன்பம் கண்டு பெருகும் கண்ணீர்; பூசல் தரும் – வெளிப்பட்டு நிற்கும்.

குறள் 2: அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார் என்பும் உரியர் பிறர்க்கு.

பொருள்: அன்பில்லாதவர் எல்லாப் பொருளும் தமக்கு மட்டும் உரியது என்று எண்ணுவர்; அன்பு உடையவரோ தம் உடல், பொருள், ஆவி ஆகிய அனைத்தும் பிறருக்கென எண்ணிடுவர்.

என்பு – எலும்பு. இங்கு உடல், பொருள், ஆவியைக் குறிக்கிறது.

குறள் 3: அன்போடு இயைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு என்போடு இயைந்த தொடர்பு.

பொருள்: உடம்போடு உயிர் இணைந்து இருப்பதனைப்போல, வாழ்க்கை நெறியோடு அன்பு இணைந்து இருக்கிறது.

வழக்கு – வாழ்க்கைநெறி; ஆருயிர் – அருமையான உயிர்; என்பு – எலும்பு.

குறள் 4: அன்பீனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும் நண்பென்னும் நாடாச் சிறப்பு.

பொருள்: அன்பு விருப்பத்தைத் தரும். விருப்பம் அனைவரிடமும் நட்புக்கொள்ளும் பெருஞ்சிறப்பைத் தரும்.

ஈனும் – தரும்; ஆர்வம் – விருப்பம்; நண்பு – நட்பு.

குறள் 5: அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு.

பொருள்: அன்போடு பொருந்திய வாழ்க்கை நெறியைக் கடைப்பிடித்தவர் உலகத்தில் மகிழ்ச்சி உடையவர் ஆவர்.

வையகம் – உலகம்; என்ப – என்பார்கள்.

குறள் 6: அறத்திற்கே அன்புசார்பு என்ப அறியார் மறத்திற்கும் அஃதே துணை.

பொருள்: அன்பு அறத்தை மட்டும் சார்ந்தது என்று கூறுவோர் அறியாதவர்; வீரத்திற்கும் அன்புதான் துணை.

மறம் – வீரம்; கருணை, வீரம் இரண்டிற்குமே அன்புதான் அடிப்படை.

குறள் 7: என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே அன்பி லதனை அறம்.

பொருள்: எலும்பு இல்லாத உயிர்களை வெயில் வருத்தி அழிப்பதுபோல, அன்பில்லாத உயிர்களை அறம் வருத்தி அழிக்கும்.

என்பிலது – எலும்பு இல்லாதது (புழு); அன்பிலது – அன்பில்லாத உயிர்கள்.

குறள் 8: அன்பகத்து இல்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண் வற்றல் மரம்தளிர்த் தற்று.

பொருள்: பாலை நிலத்தில் உள்ள வாடிப்போன மரம் தளிர்க்காது. அதுபோல, நெஞ்சில் அன்பு இல்லாத மனிதர் வாழ்க்கை தளிர்க்காது.

வன்பாற்கண் – பாலை நிலத்தில்; தளிர்த்தற்று – தளிர்த்ததுபோல; வற்றல்மரம் – வாடிய மரம்.

குறள் 9: புறத்துறுப்பு எல்லாம் எவன்செய்யும் யாக்கை அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு.

பொருள்: நெஞ்சில் அன்பு இல்லாதவர்க்குக் கை, கால் முதலிய உடல் உறுப்புகளால் என்ன பயன்?

புறத்துறுப்பு – உடல் உறுப்புகள்; எவன் செய்யும் – என்ன பயன்?; அகத்துறுப்பு – மனத்தின் உறுப்பு, அன்பு.

குறள் 10: அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு என்புதோல் போர்த்த உடம்பு.

பொருள்: அன்பு செய்வதுதான் உடம்பில் உயிர் இருப்பதற்கு அடையாளம். அன்பில்லாதவர் உடம்பு வெறும் தோலால் மூடப்பட்ட எலும்புதான். அங்கு உயிர் இல்லை.

அஃதிலார் – அன்பு இல்லாதவர்; என்புதோல் போர்த்த உடம்பு – தோலால் மூடப்பட்ட எலும்பு.